Deus Ex Machina

De Deus ex machina, oftwel 'God in de machine' is orgineel een theaterterm. Het is een plotwending wanneer (gewoonlijk) de held als een donderslag bij heldere hemel de oplossing aangerijkt krijgt voor een situatie waarin hij of zij verkeert. De term stamt af van de machines en katrollen die in het theater gebruikt worden om attributen op het podium te heisen waardoor het lijkt dat god zelve zich met het verhaal bemoeit. ... en plotseling kwam daar een boom naar beneden zakken waar de held zich acher kon verschuilen.

Een deus ex machina is niet alleen een voorwerp dat spontaan opduikt. Het kan ook een natuurverschijnsel zijn of een eerder geintroduceert object dat een geheel nieuwe functie blijkt te hebben wanneer het zo uitkomt. Voorbeelden van Deus ex machina's zijn:

- In 'War of the Worlds' (boek en films) het virus dat spontaan alle aliens uitroeit nadat zij oppermachtig de aarde hebben verovert.
- In 'The Dark Knight' de motor die plotseling uit de tumbler (batmobiel) blijkt te kunnen komen.
- En wat mij betreft zijn de gadgets van bond dit ook. Ook al worden ze altijd eerst geintroduceert door 'Q' (of later 'R'), het nut van de gadgets is op dat moment totaal niet duidelijk. Bond vindt ze echter altijd terug in een moeilijke situatie en hoeft ze maar specifiek in 1 situatie te gebruiken.

Soms is het moeilijker te beslissen of iets een Deus Ex Machina is. In Jurrassic Park ontsnapt de T-Rex uit zijn verblijf maar we zien hem niet meer terug tot hij de kinderen op het laatste moment redt door de Raptors op te peuzelen. Is de T-Rex nog een Deus Ex Machine?

Filmblogs en Ik

Toen jaren geleden mijn interesse voor film dusdanig gewekt was dat ik op de hoogte wilde blijven van wat er speelde ging ik op zoek naar nieuws en informatie op het internet.

Ik begon bij Roger Ebert. Roger is de bekendste film criticus van Amerika. 30 jaar lang had hij zijn eigen filmrecentie programma (later gecopieerd door Rene Mioch en Jaques Goderie) en hij schrijft reviews voor de Chicago Sun Times. Enkele jaren geleden kreeg hij keelkanker en hij kan op dit moment zelfs niet meer spreken anders dan via een computer dus zijn website is zijn voornaamste mogelijkheid om zijn mening over film nog te uiten. Hij schrijft inteligent, maar toch erg begrijpelijk en met veel humor. Bijvoorbeeld zijn Movie Glossery is hilarisch. Dit is een lijst met film cliché's (aangedragen door lezers):

"De schoen der dreiging: wanneer een slachtoffer over de grond kruipt en gefilmd wordt vanuit een laag camera standpunt, komt hij uiteindelijk bij een schoen terecht waarna de camera naar boven draait en de dader hoog boven het slachtoffer uit torent."

Vanaf Roger Ebert kwam ik al snel bij scanners terecht. Scanners is het blog van de editor van Roger, Jim Emerson. Dit blog bediscusieert en becommentarieert voornamelijk stukken van andere (film) blogs. Deze discussies zijn erg intelectueel maar via dit blog leer je wel weer andere schrijvers kennen.

Ik ben hierdoor bijvoorbeeld bij efilmcritic terecht gekomen. Dit is een site van een groep film critici (weer uit Chicago) die hier hun reviews en andere stukken posten Specifiek de reviews van Erik Childress en Peter Sobczynski vind ik erg goed. Op dit moment lees ik hier ook bijvoorbeeld 'reliving the summer of 1990' waarin Brian Orndorf elke week films opnieuw bekijkt die hij 20 jaar geleden ook zag in de bioscoop (als tiener) en kijkt of deze films de tand des tijds hebben doorstaan (zoals Ghost, Total Recall, ...).

Weer via efilmcritic kwam ik bij Eric d. Snider terecht. Ik lees van hem voornamelijk Eric's Bad Movies waarin hij elke week opnieuw een slechte film afkraakt. Ik lig hierbij dubbel van he lachen. Ook vraagt hij regelmatig om nieuwe suggesties voor slechte films. De voorwaarden zijn dat de film van voor 2000 is en dat hij in de bioscoop gedraait heeft. Ik vond het toch wel leuk dat hij een keer een suggestie van mij oppikte, namelijk Volcano met Tommy Lee Jones.

"Volcano is een erg bekende film omdat deze twee maaden na Dante's Peak uitkwam, die ook over een vulkaan gaat, maar gelukkig voor de makers van Volcano, niet het woord vulkaan in de titel gebruikte. Het zelfde gebeurde een jaar later toen Amageddon en Deep Impact uitkwamen, beide over grote ruimte objecten die op de aarde afstormen. En het gebeurde ook in 2001, met twee films over lelijke moeras monsters: Shrek en Bridget Jones's Diary."

En recentelijk kwam via efilmcritic terecht bij Lights Camera Jackson. Dit is het filmblog van een jongen van 11!!! die best aardige reviews schrijft. Ideaal voor als je het gezin naar de film wilt nemen en wilt weten of het een goede film is voor kinderen van deze leeftijd.

Nu ik onder de nacht van het witte doek mijn eigen Nederlandse blog heb ben ik ook op zoek gegaan naar andere nederlandse film blogs, voornamelijk voor film analyse en discussie wat je in Amerika zoveel ziet. Helaas heb ik tot op dit moment nog niet veel gevonden. Jaques Goderie (preview) is in 2007 opgehouden met bloggen. Kranten hebben soms wel een blog maar ik heb alleen blogs gezien om dagelijks verslag te doen van Cannes of IFFR. Het enige Nederlandse blog dat me tot nu toe wel beviel is Timbo's filmblog. Hij schrijft bijna dagelijks reviews van films die hij gezien heeft: indrukwekkend.

Heb jij een aktief filmblog? Of ken jij goede nederlandse filmblogs? Laat mij het even weten want ik ben zeer benieuwd naar wat anderen over film schrijven.

Filmsites

Ik heb aan dit blog een paar links naar filmsites toegevoegd.

De Internet Movie Data Base is een hele makkelijke site als je je afvraagt: Wie is die acteur ook alweer die ik gister in die film zag, of welke films heeft die regiseur nog meer gemaakt. Je kunt er ook reviews en cijfer voor elke film vinden. Iedereen kan in principe een review posten of een cijfer geven. Echter, het is bekend dat filmstudios zelfs mensen inhuren om positieve reviews en goede cijfers te geven om zo meer mensen naar de (slechte) film te lokken. Daarom bieden rotten tomatoes en het nederlandse equivalent, de popcornmeter een uitkomst voor de filmliefhebber. Deze sites verzamelen reviews van professionele critici en berekenen het percentage aan positieve reviews en negatieve reviews.

Tot slot is er nog cinema.nl. De zeer complete filmsite van de Volkskrant/VPRO waar je ook kunt vinden waar en wanneer een film in de Nederlandse bioscopen draait (ook in Deurne), en welke films er op TV zijn.

The Karate Kid (2010)

Ieder jaar leunt hollywood meer en meer op bestaande ideeen. Vooral in de zomer kiezen de filmmakers voor zekerheid in plaats van originaliteit. Met uizondering van Christopher Nolan's (Memento, Batman Begins, The Dark Knight) Inception die deze week uitkomt is het dit jaar wel heel triest gesteld. We hebben al voorbij zien komen: Sex en de City 2, Shrek 4, The A-Team, Prince of Persia, Robin Hood, Toy Story 3 (al schijnt dat tot nu toe het enige lichtpuntje van de zomer te zijn) en nu ook een nieuwe versie van The Karate Kid.

Afgezien van het feit dat deze film niet over Karate gaat, maar over Kung Fu, volgt hij wel vrij nauwgezet het verhaal van het origineel uit 1984. Nu speelt Jaden Smith (De zoon van Will) 'The Kid' en Jackie Chan speelt de rol van Mr. Miyagi (al heet hij hier niet Mr. Miyagi). Het andere verschil (behalve de Kung Fu) is dat het verhaal zich afspeelt in China, wat wel extra mooie plaatjes oplevert en ruimte biedt voor extra achtergrond (in chinese filosofie).

Het resultaat is een degelijke film, niet meer en niet minder. Hij was goed uit te houden, ook al was het verhaal bekend. De orginele Karate Kid is natuurlijk ook één van de favoriete films in mijn jeugd en ik heb hem toen meerdere malen gezien. Tussen de rommel die er deze zomer in de bioscoop draait is het zeker ook een klein lichtpuntje. Het blijkt namelijk mogelijk om een remake te maken die niet onderdoet voor het orgineel. Alleen, ook omdat het verhaal zo over bekend is, is het middenstuk vrij traag en lang. De film duurt meer dan twee uur en dat had wat mij betreft wel iets korter gekund.

Failure to Launch (2006)

Inderdaad. Een film met het woord 'failure' in de titel is een goede waarschuwing voor de inhoud. Zelfkennis is het begin van de wijsheid.

Soms zijn films zo slecht dat ze toch weer vermakelijk zijn. Bij deze film is dat niet het geval.

Soms zijn standaard formule films toch vermakelijk: vrouw en man ontmoeten elkaar, maar er is een geheimpje dat voor problemen gaat zorgen; het geheimpje komt uit en het verse koppel gaat uit elkaar om uiteindelijk het weer goed te maken en weer bij elkaar te komen (vaak op het vliegveld. Bij deze film is dit niet het geval.

Ik ben zo-wie-zo niet zo fan van 'There is something about Marie'-films (dus wat mij betreft over het randje van smaak humor) of 'American-Pie' (nog verder daarover). Bij deze film is dit wel het geval.

Ik ben zo-wie-zo niet zo'n fan van Sarah Jessica Parker en Mathew McConaughey. Ze acteren beiden te houterig, onovertuigend, zonder gevoel, en ze zijn te gemaakt en opdringerig naar wat hollywood als ideaal beeld aan denkt op te leggen. Bij deze film is dit ook het geval.

Ik wilde weinig woorden aan deze film vuil maken. Ik heb dit toch gedaan. Nah, dan heeft deze film toch nog iets opgeleverd.