Mijn Blog over film, opnieuw opgestart in de zomer van 2015, na een onderbreking van twee jaar. Voorheen was dit blog te vinden op het URL nachtvanhetwittedoek.blogspot.com als onderdeel van het gratis openlucht filmfestival De Nacht van het Witte Doek dat elk jaar het laatste weekend van Augustus plaatsvindt in het centrum van Deurne (Nederland).
Ik heb een paar jaar geleden deze film ook al eens proberen te kijken, op zo'n avond dat er verder niets op TV is. Dat lukte me toen niet. Karakters die me weinig intereseerden of zelfs tegenstonden (de huisgenoot van Hugh Grant in deze film), een suf standaard plot, en dommige grapjes.
Nu was er dus ook weer niets op TV dus ik probeerde het opnieuw. Dit keer is het me wel gelukt, al bleek het gevoel ongeveer hetzelfde. Wellicht is mijn huid iets dikker geworden.
Nothing Hill biedt eigenlijk niets vernieuwends, niets origineels en behoorlijk 1 dimensionale karakters. De film kwam uit na het succes van Four Weddings and a Funeral wat er ook wel aan af te zien: Zet Hugh grant tegenover een beroemde amerikaanse actrice (dit keer Julia Roberts) die in Engeland is verzijld geraakt en je hebt rom-com succes in Amerika en in Europa. De film was dan ook een commercieel succes. Hij bracht meer dan 100 milljoen dollar op in Amerika en nog eens 250 miljoen wereldwijd. Maar voor de rest is het een film zonder enige waarde.
Ik kwam een grappig feitje tegen op cinematical.com uit het boek 'Silent Movies: The Birth of Film and the Triumph of Movie Culture'.
Dit is een beoordelingsformulier van een afgewezen script. Het script werd dus afgewezen door het filmbedrijf Essanay. Een script kon afgewezen worden omdat: (1) er teveel in gebeurde; (2) er te weinig drama in zat; (3) het een zwak plot had; (4) het niet de stijl van het bedrijf vertegenwoordigde of; (5) het idee al eerder was uitgevoerd.
Deze film werd dus afgewezen omdat het idee al eerder verfilmd was. Dat kan je je vandaag de dag toch niet voorstellen dat dit gebeurt met al die remakes, sequals, en prequals ...
Vandaag in de lijst het tijdsbeeld van de jaren 80.
Wall Street
Wall Street heb ik pas in mijn studententijd gezien, daarom kan ik niet zo goed het onderscheid meer maken tussen wat ik van de film toen vond en nu (dat is namelijk eigenlijk het zelfde). Daarom beschrijf ik alleen het waarom.
Waarom: Voor mij zijn de jaren 80 het decenium waarin de individualisering en kapitalisering (het grote graaien) zijn grote vlucht maakte. Dit is bijvoorbeeld al af te lezen in het verschil tussen de oude jaarsconferences van 1979 (Wim Kan) en van 1989 (Youp van 't Hek) en nummers als 'Lenen, lenen, betalen, betalen' (ook Youp, 1983) of 'De Bom' (Doe maar), maar dit wordt pas echt genadeloos neergezet (of versterkt) door Oliver Stone's Wall Street met als catchfrase: 'Greed is Good'. Kan het direkter? De redenen hiervoor zijn voer voor sociologen, maar ik doe ook een gooi:
- De aanhoudende koude oorlog en de daadwerkelijke dreiging van 'de bom', het gat in de ozonlaag, zure regen (mileuproblematiek), waardoor mensen de mentaliteit kregen: pakken wat je pakken kan, later kan het wellicht niet meer.
- De vercommercialisering van de maatschappij en de sociale druk om er bij te horen. Er kwam steeds meer reclame en je moest voldoen aan het beeld dat neergezet wordt, anders hoorde je er niet bij.
- Het doodbloeden van de sociale revoluties van de jaren 60 en 70 of juist de vervorming ervan: Het opkomen voor je eigen rechten zet zich door naar een mentaliteit van 'ikke ikke, en de rest ...'
Ik schrijf dit blog niet alleen om mijn mening uit te dragen maar ook om discussie over film en alles er om heen uit te lokken dus ik moedig jullie aan om hier op te reageren.
Wall Street Trailer
Rocky (IV)
Toen: De eerste keer dat ik met Rocky in aanraking kwam was via mijn vriendjes op de basisschool. Rocky was helemaal 'het' voor hen. Wekenlang werd het gevecht tussen Rocky en de rus (Dolph Lundgren) nagespeeld op het schoolplein en op kinderfeestjes. En toen ik Rocky IV zag was dat natuurlijk geweldig. Rocky die wraak neemt op de dood door zijn vriend en tegelijkertijd de koude oorlog beslecht (doordat de russen achter hem gaan staan en 'Rocky' roepen bij het laatste gevecht).
Nu: De originele Rocky (1976) was een sociaal drama (zoals Taxi Driver, Convoy, en zelfs Rambo: First Blood Part 1) over een bokser, in plaats van een aktiefilm volgens een standaard stramien: (1) Rocky wordt uitgedaagt; (2) Rocky krijgt een persoonlijke tegenslag te verwerken; (3) Rocky gaat trainen (dit is meer dan 7 minuten van de film) (4) Rocky wint het gevecht. Rocky (de eerste) won dan ook niet voor niets de oscar voor beste film (boven Taxi Driver!) Bij Rocky 4 gaat het alleen nog maar om de aktie, op een typisch jaren 80 manier. Echter, de nostalgie blijft.
Rocky IV: Training - Oost versus West
Waarom: Via Rocky IV maakte ik ook kennis met Rocky en leerde ik het verschil kennen tussen een kwaliteitsfilm en commerciele blockbuster. Rocky IV is zoals gezegd ook een voorbeeld van commercie over kwaliteit (dat dus op kwam zetten in de jaren 80). Daarnaast is Rocky (in deel IV) ondertussen rijk geworden (sportauto's, bondjassen) en draagt hij dit uit. Voor Rocky is graaien ook goed. Wat Rocky IV lbovendien laat zien is de amerikaanse mentaliteit ten opzichte van de russen, en de koude oorlog. Daarom plaats ik hem in dit lijstje.
Tot Slot
Tot Slot wil ik nog even twee films aanstippen die voor mij ook het tijdsbeeld van de jaren 80 neerzetten, maar die ik toch uiteindelijk niet in de lijst heb opgenomen. Allereerst nog een film over de koude oorlog, die de achterdocht en spanningen typeerde en een goede jeugdfilm met een boodschap: niemand kan dit winnen. Ik heb het over War Games.
De tweede film defineerde de jeugdcultuur van de jaren 80: de mentaliteit, problemen, en muziek. Zet vijf tieners in een schoolklas op zaterdagochtend en zie wat er gebeurt. Ik heb het over The Breakfast Club met ook daarin het onvergetelijke 'Don't You Forget about Me'.
Geheel toevallig viel de TV premiere van Indy 4 vorige week samen met de start van mijn meest memorabele films van de jaren 80. Ik had deze film al eerder in de bios gezien maar het was een mooie gelegenheid om een nog eens te zien en te kijken of hij ook zonder (of met minder) nostalgishe gevoelens stand hield.
Dat was inderdaad zo. Al voelt Harrison Ford als Indy in het begin van de filmnogal 'roestig' aan, gaanderweg komt hij steeds meer in zijn rol en doet hij de goede oude tijd van de originele weer herleven. De keuze van de russen als vijandig leger in plaats van de nazi's is een briljante vondst om de film zo'n 20 jaar later (dan Raiders of the Lost Arc) af te laten spelen maar voor de rest weinig te veranderen. De film bewijst ook de tweede keer dat het format niet aan kracht in boedt en het nieuwe verhaal de Indiana Jones weer nieuw leven in blaast (na tig maal de originele trilogie gezien te hebben).
Wel laat Indy 4 zien waarom Sean Connery zo'n geweldige side-kick van Indy was in The Last Crusade. Aan de naive vader van Indy 'Junior!!' kunnen Mutt (Shea Laboeuf) en Marion (uit Raiders) niet echt niet tippen.
Na vele vertragingen heeft 'De Hobbit' (De voorloper van Lord of The Rings, waarin Bilbo de ring vindt en de dwergen helpt om Smaug de draak uit The Lonely Mountain te krijgen) het groene licht gekregen van Warner Brothers om gemaakt te gaan worden. De grootste problemen ontstonden omdat MGM, mede rechtenhouder van de films op het punt stond failiet te gaan. De hobbit wordt verfilmd in twee delen en het eerste deel zal (hopelijk) in December 2012 te zien zijn. Initieel was het de bedoeling dat Guillermo del Toro (Pan's Laybyrinth) de films zou regiseren, maar hij haakte af door de vele vertragingen. Peter Jackson (Lord of the Rings) zelf zal nu de regie in handen nemen. De overige hoofdpunten op een rijtje:
De hoofdrol van Bilbo wordt waarschijnlijk gespeeld door Martin Freeman (Love Actually, The Hitchhikers Guide to the Galaxy, Hot Fuzz).
Zoveel mogelijk worden dezelfde spelers gebruikt als in Lord of the Rings, voor dezelfde karakters: Ian Mckellen keert terug als Gandalf, Andy Serkis als Gollum, Hugo Weaving als Elrond.
Geschreven door dezelfde schrijvers van Lord of the Rings en Gullermo del Toro
De films zullen ook verschijnen in 3D.
Momenteel wordt de productie geplaagt door acteursstakingen in Nieuw Zeeland, maar als die worden opgelost worden ook de oude sets (zoals het Hobbit dorp) opnieuw gebruikt. De afgelopen maanden is men al druk bezig geweest die opnieuw op te bouwen.
Voor degenenen die niet zolang kunnen wachten is hier alvast De Hobbit in twee minuten. (niet geschikt voor mensen die het verhaal nog niet kennen en willen wachten tot de film uitkomt).
Vandaag in de lijst twee komischie aktiefilms of moet ik zeggen twee aktievolle komedies.
Ghostbusters
Toen: Mijn eerste herinnering aan ghostbusters was een stukje uit een filmprogramma. Het betrof een preview van de film waarin het spook 'slimer' een hotel onveilig maakt. Ik was toen zes of zeven jaar en vond dit zo eng dat ik van schrik achter de bank weg dook en niet durfde te kijken. Het is geloof ik de enige keer dat ik zoiets gedaan heb. Een paar jaar later zag ik ghostbusters op TV en het bleek nog steeds een beetje eng te zijn, maar net zoals de vergelijkbare (in dit opzicht) 'Gremlins' helemaal niet zo eng als voorheen. Mijn favoriete scene (en de muziek) was die waarin de ghostbusters op pad gestuurd worden nadat alle spoken weer vrijgelaten zijn om 'de dag te redden', en ze uiteindelijk bij de marshmallowman terechtkomen. Dat werkte zo opzwepend als kind.
Ghostbusters - Savin' the Day
Nu: Ik heb ghostbusters al heel lang niet meer gezien, maar wat me van latere keren is bijgebleven is vooral de gevatte humor (die de aktie of het horror gehalte ver overtreft) en ik denk dat deze film nog steeds leuk is om te kijken, al was het maar uit nostalgische oogpunt.
Waarom: Ghostbusters is typisch jaren 80. Zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt. Bill Murray en Dan Akroyd zijn hier op hun top.
Back to the Future
Toen: Volgens de overlevering was het in eerste instantie de bedoeling dat de tijdmachine een ijskast was, maar de studio was bang dat dan kinderen ook in de ijskast zouden kruipen, met alle gevolgen van dien. Een slimme zet, want een sportwagen die ook nog een tijd machine is, is natuurlijk onweerstaanbaar. Als kind ging het natuurlijk om de aktie en achtervolgingen, zoals de slechterik die een lading paardenstront over zich heen krijgt, en de spanning of het Marty (Michael J. Fox) zou lukken om terug te keren naar zijn eigen tijd. Ook memorabel was het open einde: waarin Doc terug komt uit de toekomst om Marty mee te nemen ... wat een fantasie wereld open liet voor mij in afwachting van deel 2. Helaas, deel 2 was een teleurstelling, zelfs als kind. Het was een te overgecompliceert plot, de oudere Marty was niet overtuigend (CGI was er toen nog niet dus alles moest met schmink), en weer terug gaan naar 1955 voelde als een herhaling van zetten. Deel 3 was dan weer wel vermakelijk. Minder technologie, maar meer consistentie, en leuke grapjes (zoals Doc die de ijskast uitvindt).
Nu: Ik heb ook in de loop der jaren Back to the Future (deel 1) meerdere malen gezien. Deel 2 misschien nog 1 keer en deel 3 nog een paar keer. Pas als je ouder wordt zie je alle subtiele verwijzingen en hints die vooral in het eerste deel zitten. Je hebt echt meerdere malen nodig om deze film te ontdekken en leren kennen, wat hem zeker ten goede komt en de waardering oplevert om hem te blijven kijken. Ook is het natuurlijk weer een brok nostalgie.
Verwijzingen in Back to the Future
Waarom: Ik denk dat Back to the future 2 de eerste film was die ik echt slecht vond. Natuurlijk door de verwachtingen na deel 1. Omdat het om twee films ging was het makkelijk vergelijken tussen 'goed' en 'slecht'. Ik kan dus wel zeggen dat het grote verschil tussen back to the future 1 en 2 bij mij de critische blik heeft wakker gemaakt (al was ik me daar natuurlijk toen niet zo van bewust).
Ik ben geboren eind jaren 70, dus ik ben een kind van de jaren 80, ik werd volwassen in de jaren 90, en ik settelde in de jaren 00. Zo ook ontwikkelde mijn filmsmaak en de komende weken (of maanden) ga ik door mijn leven in film, niet door de 10 beste films van elk decennium te kiezen (dat lijkt me objectief te lastig), maar door de voor mij 10 meest memorabele films van elk decennium te kiezen en te bespreken. Telkens beschrijf ik wat ik toen van de film vond, wat ik er nu van vind (of wanneer ik hem het laatst zag), en wat de film voor mij betekende.
Vandaag Deel 1: een dubbele doses Harrison Ford, of moet ik zeggen een zes dubbele dosis met de originele Star-Wars trilogy en de Originele Indiana jones trilogy.
Star-Wars
P.S. Ook al kwam de eerste Star-wars film uit in 1977 reken ik de hele trilogie toch tot de jaren 80.
Toen: Ik heb de originele trilogie nooit in de bioscoop gezien. Star-wars was een volslagen onbekend fenomeen in de kleine parochie waar ik opgroeide. Mijn vriendjes van school kenden Star-wars niet, en ook de vriendjes van mijn oudere broer (en dus mijn oudere broer) kenden Star-wars niet. In de tijd dat de films uitkwamen kende ik eigenlijk alleen de speelgoed advertenties uit het Kuifje stripblad in de leesmap. Dat was anders bij mijn neef die uit de buurt van 'de grote stad' Eindhoven kwam. Hij en zijn vriendjes waren helemaal fan. Op een avond (mid jaren 80) kwam de originele Star-wars op TV. Ik wist dus een beetje wat het was en mocht laat opblijven. Ik was meteen verkocht. Wat een spektakel was dat, spanning en avontuur, lichtzwaarden, ruimte gevechten, en toch niet geweldadig of eng. Alles waar een jongen van een jaar of 9 alleen maar over kan dromen.
Nu: Een aantal jaren later kwam de hele trilogie pas op TV. Ik had ondertussen The Empire Strikes Back en Return of the Jedi wel gezien (gehuurd van de videotheek) maar uiteindelijk dus ook op kunnen nemen (op video). Deze videobanden heb ik helemaal grijs gedraait. De films bleven vermakelijk: Een spannend verhaal en visueel spektakel. Nu ken ik de films echter zo door en door dat ik er na een kwartier wel weer genoeg van heb. Alleen de onderstaande versie kan ik nog wel aan.
Star-wars in Twee Minuten
Waarom: Ten eerste was Star-wars was een geweldige stimulans voor mijn fantasie. Als jongetje kon ik uren fantaseren dat ik in het star-wars universum rond vloog. Ten tweede heeft Star-wars mij een voorliefde voor science fiction bijgebracht. Sterker nog, ten derde durf ik te zeggen dat Star-wars bij mij de liefde voor film heeft aangewakkerd. Nooit eerder ging ik zo op in een film (en misschien wel nooit meer daarna). Er is voor mij geen ander medium dat dit kan en waar ik geen genoeg van krijg.
Indiana Jones
Toen: De eerste Indiana Jones film die ik zag was The Temple of Doom. In de tijd dat er nog maar 1 of 2 TV zenders waren, was een film als Indiana Jones en The Temple of Doom een evenement. Dan mochten we dus ook langer opblijven, of de videorecorder kon aan. Echter, The Temple of Doom bleek toch ook een beetje een enge film te zijn. Wel geweldig voor mij was de mijnschacht - achtbaan scene. Enige tijd later zag ik ook Raiders of the Lost Arc en The Last Crusade. Geweldige aktiespektakels natuurlijk, knokken met de Nazi's, afgewisseld met lichtvoetige humor.
De beste grap van de Indiana Jones Trilogie
Nu: Ook de Indiana Jones trilogie heb ik grijs gezien in de loop der jaren. Niet op video maar deze films kwamen elk jaar wel een keer op de televisie (voornamelijk op de BBC in de kerstvakanties). Twee jaar geleden heb Raiders of the lost Arc voor het laatst gezien. Ik ben toen maar niet meer aan de Temple of Doom of The Last Crusade begonnen. Wel moet ik zeggen dat ik de nieuwe film (The Kingdom of the Crystal Skull) wel een leuke nostalgische hommage vond aan de originele trilogie, in de stijl van de oude trilogie. De formule werkt dus nog steeds.
Waarom: De Indiana Jones films hebben zo'n sterke indruk op mij gehad als vermakelijke, spannende, avonturenfilms dat ze denk ik de reden zijn dat ik niet alleen naar inteligente drama-art-house films kijk maar ik nog steeds van dit soort films kan genieten.
In eerste instantie was ik nog niet zo enthousiast, maar na deze trailer ... De nieuwe film van Danny Boyle (Trainspotting, Slumdog Millionaire) lijkt ongeloofelijk spannnend te worden. Een film gebasseerd op een waar gebeurt verhaal van een avonturier die vast komt te zitten in de woestijn. Als de film zo goed is als hij lijkt aan de hand van deze trailer is het met stip mijn favoriet om de openingsfilm van De Nacht 2011 te worden: goed, spannend, adembenemende landschappen en zeer geschikt voor alle leeftijden en typen filmkijkers.
Een opmerkelijk bericht verscheen vandaag. Harrpy Potter en de Deathly Hallows Deel 1 verschijnt niet in 3D in December. De studio zegt dat ze de conversie niet op tijd af kregen om aan hun kwaliteitseisen te voldoen. Ze doen het dus voor ons. Ik denk dat ze het gewoon niet aandurfde om in andere woorden niet aan de verwachtingen van het publiek te kunnen voldoen en zo schade aan brengen aan de (in het algemeen) hoge kwaliteit van de serie. Ik denk dat dit een verstandige keus is. De studio zegt dat ze het 2de deel volgende zomer wel in 3d willen uitbrengen (vooralsnog)
De film TRON uit 1982 was de eerste film die uitgebreid gebruik maakte van computer animatie (CGI). De film vertaald van van computerprogrammeur Flynn (Jeff Bridges) die inbreekt in een computer op zijn bedrijf maar zelf in die computerwereld beland. Hij moet zijn weg uit die wereld zien te vinden en in die wereld zijn (bedrijfs) tegenstander zien te overwinnen.
TRON (1982) Trailer
De film was echter geen commercieel succes. TRON bleek ver voor zijn tijd en computeranimatie was nog niet volwassen genoeg om realistisch over te komen in een film en dus de filmwereld uit te breiden in plaats van te beperken (tot in een computer). Pas sinds 1993 met Jurrasic park wordt de techniek veelvuldig gebruikt om fantasie werelden (star wars, lord of te ringen) te creeeren of de realiteit uit te breiden.
TRON werd echter wel een cult klassieker (veelvuldig uitgezonden op TV in de jaren 80) en de lichtfietsen werden een begrip (bij iedereen die de film kent).
Lichtfietsen (uit TRON Legacy)
Die cultvolging en omdat de wereld van TRON uitermate geschikt lijkt voor 3D hebben er nu voor gezorgd dat er een vervolg op TRON komt: TRON Legacy, weer met Jeff Bridges. Dit vervolg komt in januari in Nederland in de bioscoop.
TRON Legacy Trailer
Ik zie erg uit naar de nieuwe TRON. Maar, zelf heb ik de originele TRON nooit in zijn geheel gezien. Regelmatig viel ik er midden in de film in, gebruikelijk rond de lichtfietsen en heb ik daarom fragmentarisch stukken gezien. Echter, de herinnering blijft en ik ga er vanuit dat rond de tijd dat TRON legacy in de bioscopen komt dat de originele TRON vast ook nog een keertje op TV komt. En dan ben ik eindelijk paraat.
