10 Meest Memorabele Films van de Jaren 80 - Deel 1

Ik ben geboren eind jaren 70, dus ik ben een kind van de jaren 80, ik werd volwassen in de jaren 90, en ik settelde in de jaren 00. Zo ook ontwikkelde mijn filmsmaak en de komende weken (of maanden) ga ik door mijn leven in film, niet door de 10 beste films van elk decennium te kiezen (dat lijkt me objectief te lastig), maar door de voor mij 10 meest memorabele films van elk decennium te kiezen en te bespreken. Telkens beschrijf ik wat ik toen van de film vond, wat ik er nu van vind (of wanneer ik hem het laatst zag), en wat de film voor mij betekende.

Vandaag Deel 1: een dubbele doses Harrison Ford, of moet ik zeggen een zes dubbele dosis met de originele Star-Wars trilogy en de Originele Indiana jones trilogy.

Star-Wars

P.S. Ook al kwam de eerste Star-wars film uit in 1977 reken ik de hele trilogie toch tot de jaren 80.

Toen: Ik heb de originele trilogie nooit in de bioscoop gezien. Star-wars was een volslagen onbekend fenomeen in de kleine parochie waar ik opgroeide. Mijn vriendjes van school kenden Star-wars niet, en ook de vriendjes van mijn oudere broer (en dus mijn oudere broer) kenden Star-wars niet. In de tijd dat de films uitkwamen kende ik eigenlijk alleen de speelgoed advertenties uit het Kuifje stripblad in de leesmap. Dat was anders bij mijn neef die uit de buurt van 'de grote stad' Eindhoven kwam. Hij en zijn vriendjes waren helemaal fan. Op een avond (mid jaren 80) kwam de originele Star-wars op TV. Ik wist dus een beetje wat het was en mocht laat opblijven. Ik was meteen verkocht. Wat een spektakel was dat, spanning en avontuur, lichtzwaarden, ruimte gevechten, en toch niet geweldadig of eng. Alles waar een jongen van een jaar of 9 alleen maar over kan dromen.

Nu: Een aantal jaren later kwam de hele trilogie pas op TV. Ik had ondertussen The Empire Strikes Back en Return of the Jedi wel gezien (gehuurd van de videotheek) maar uiteindelijk dus ook op kunnen nemen (op video). Deze videobanden heb ik helemaal grijs gedraait. De films bleven vermakelijk: Een spannend verhaal en visueel spektakel. Nu ken ik de films echter zo door en door dat ik er na een kwartier wel weer genoeg van heb. Alleen de onderstaande versie kan ik nog wel aan.




Star-wars in Twee Minuten


Waarom: Ten eerste was Star-wars was een geweldige stimulans voor mijn fantasie. Als jongetje kon ik uren fantaseren dat ik in het star-wars universum rond vloog. Ten tweede heeft Star-wars mij een voorliefde voor science fiction bijgebracht. Sterker nog, ten derde durf ik te zeggen dat Star-wars bij mij de liefde voor film heeft aangewakkerd. Nooit eerder ging ik zo op in een film (en misschien wel nooit meer daarna). Er is voor mij geen ander medium dat dit kan en waar ik geen genoeg van krijg.




Indiana Jones



Toen: De eerste Indiana Jones film die ik zag was The Temple of Doom. In de tijd dat er nog maar 1 of 2 TV zenders waren, was een film als Indiana Jones en The Temple of Doom een evenement. Dan mochten we dus ook langer opblijven, of de videorecorder kon aan. Echter, The Temple of Doom bleek toch ook een beetje een enge film te zijn. Wel geweldig voor mij was de mijnschacht - achtbaan scene. Enige tijd later zag ik ook Raiders of the Lost Arc en The Last Crusade. Geweldige aktiespektakels natuurlijk, knokken met de Nazi's, afgewisseld met lichtvoetige humor.




De beste grap van de Indiana Jones Trilogie



Nu: Ook de Indiana Jones trilogie heb ik grijs gezien in de loop der jaren. Niet op video maar deze films kwamen elk jaar wel een keer op de televisie (voornamelijk op de BBC in de kerstvakanties). Twee jaar geleden heb Raiders of the lost Arc voor het laatst gezien. Ik ben toen maar niet meer aan de Temple of Doom of The Last Crusade begonnen. Wel moet ik zeggen dat ik de nieuwe film (The Kingdom of the Crystal Skull) wel een leuke nostalgische hommage vond aan de originele trilogie, in de stijl van de oude trilogie. De formule werkt dus nog steeds.

Waarom: De Indiana Jones films hebben zo'n sterke indruk op mij gehad als vermakelijke, spannende, avonturenfilms dat ze denk ik de reden zijn dat ik niet alleen naar inteligente drama-art-house films kijk maar ik nog steeds van dit soort films kan genieten.