Ghostbusters
Toen: Mijn eerste herinnering aan ghostbusters was een stukje uit een filmprogramma. Het betrof een preview van de film waarin het spook 'slimer' een hotel onveilig maakt. Ik was toen zes of zeven jaar en vond dit zo eng dat ik van schrik achter de bank weg dook en niet durfde te kijken. Het is geloof ik de enige keer dat ik zoiets gedaan heb. Een paar jaar later zag ik ghostbusters op TV en het bleek nog steeds een beetje eng te zijn, maar net zoals de vergelijkbare (in dit opzicht) 'Gremlins' helemaal niet zo eng als voorheen. Mijn favoriete scene (en de muziek) was die waarin de ghostbusters op pad gestuurd worden nadat alle spoken weer vrijgelaten zijn om 'de dag te redden', en ze uiteindelijk bij de marshmallowman terechtkomen. Dat werkte zo opzwepend als kind.
Ghostbusters - Savin' the Day
Nu: Ik heb ghostbusters al heel lang niet meer gezien, maar wat me van latere keren is bijgebleven is vooral de gevatte humor (die de aktie of het horror gehalte ver overtreft) en ik denk dat deze film nog steeds leuk is om te kijken, al was het maar uit nostalgische oogpunt.
Waarom: Ghostbusters is typisch jaren 80. Zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt. Bill Murray en Dan Akroyd zijn hier op hun top.
Back to the Future
Toen: Volgens de overlevering was het in eerste instantie de bedoeling dat de tijdmachine een ijskast was, maar de studio was bang dat dan kinderen ook in de ijskast zouden kruipen, met alle gevolgen van dien. Een slimme zet, want een sportwagen die ook nog een tijd machine is, is natuurlijk onweerstaanbaar. Als kind ging het natuurlijk om de aktie en achtervolgingen, zoals de slechterik die een lading paardenstront over zich heen krijgt, en de spanning of het Marty (Michael J. Fox) zou lukken om terug te keren naar zijn eigen tijd. Ook memorabel was het open einde: waarin Doc terug komt uit de toekomst om Marty mee te nemen ... wat een fantasie wereld open liet voor mij in afwachting van deel 2. Helaas, deel 2 was een teleurstelling, zelfs als kind. Het was een te overgecompliceert plot, de oudere Marty was niet overtuigend (CGI was er toen nog niet dus alles moest met schmink), en weer terug gaan naar 1955 voelde als een herhaling van zetten. Deel 3 was dan weer wel vermakelijk. Minder technologie, maar meer consistentie, en leuke grapjes (zoals Doc die de ijskast uitvindt).
Nu: Ik heb ook in de loop der jaren Back to the Future (deel 1) meerdere malen gezien. Deel 2 misschien nog 1 keer en deel 3 nog een paar keer. Pas als je ouder wordt zie je alle subtiele verwijzingen en hints die vooral in het eerste deel zitten. Je hebt echt meerdere malen nodig om deze film te ontdekken en leren kennen, wat hem zeker ten goede komt en de waardering oplevert om hem te blijven kijken. Ook is het natuurlijk weer een brok nostalgie.
Verwijzingen in Back to the Future
Waarom: Ik denk dat Back to the future 2 de eerste film was die ik echt slecht vond. Natuurlijk door de verwachtingen na deel 1. Omdat het om twee films ging was het makkelijk vergelijken tussen 'goed' en 'slecht'. Ik kan dus wel zeggen dat het grote verschil tussen back to the future 1 en 2 bij mij de critische blik heeft wakker gemaakt (al was ik me daar natuurlijk toen niet zo van bewust).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten