Vandaag in de lijst het tijdsbeeld van de jaren 80.
Wall Street
Wall Street heb ik pas in mijn studententijd gezien, daarom kan ik niet zo goed het onderscheid meer maken tussen wat ik van de film toen vond en nu (dat is namelijk eigenlijk het zelfde). Daarom beschrijf ik alleen het waarom.
Waarom: Voor mij zijn de jaren 80 het decenium waarin de individualisering en kapitalisering (het grote graaien) zijn grote vlucht maakte. Dit is bijvoorbeeld al af te lezen in het verschil tussen de oude jaarsconferences van 1979 (Wim Kan) en van 1989 (Youp van 't Hek) en nummers als 'Lenen, lenen, betalen, betalen' (ook Youp, 1983) of 'De Bom' (Doe maar), maar dit wordt pas echt genadeloos neergezet (of versterkt) door Oliver Stone's Wall Street met als catchfrase: 'Greed is Good'. Kan het direkter? De redenen hiervoor zijn voer voor sociologen, maar ik doe ook een gooi:
- De aanhoudende koude oorlog en de daadwerkelijke dreiging van 'de bom', het gat in de ozonlaag, zure regen (mileuproblematiek), waardoor mensen de mentaliteit kregen: pakken wat je pakken kan, later kan het wellicht niet meer.
- De vercommercialisering van de maatschappij en de sociale druk om er bij te horen. Er kwam steeds meer reclame en je moest voldoen aan het beeld dat neergezet wordt, anders hoorde je er niet bij.
- Het doodbloeden van de sociale revoluties van de jaren 60 en 70 of juist de vervorming ervan: Het opkomen voor je eigen rechten zet zich door naar een mentaliteit van 'ikke ikke, en de rest ...'
Ik schrijf dit blog niet alleen om mijn mening uit te dragen maar ook om discussie over film en alles er om heen uit te lokken dus ik moedig jullie aan om hier op te reageren.
Wall Street Trailer
Rocky IV: Training - Oost versus West
Tot Slot
Tot Slot wil ik nog even twee films aanstippen die voor mij ook het tijdsbeeld van de jaren 80 neerzetten, maar die ik toch uiteindelijk niet in de lijst heb opgenomen. Allereerst nog een film over de koude oorlog, die de achterdocht en spanningen typeerde en een goede jeugdfilm met een boodschap: niemand kan dit winnen. Ik heb het over War Games.
De tweede film defineerde de jeugdcultuur van de jaren 80: de mentaliteit, problemen, en muziek. Zet vijf tieners in een schoolklas op zaterdagochtend en zie wat er gebeurt. Ik heb het over The Breakfast Club met ook daarin het onvergetelijke 'Don't You Forget about Me'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten