California Dreaming (2007)

Originele Review: 1 november 2007

Onlangs in Roemenie kreeg ik de kans om California Dreamin' te zien. Deze film komt in Nederland pas op 22 november [2007] uit dus ik heb een exclusieve review.

De film verteld het verhaal van een groeps Amerikaanse soldaten die door Roemenie moeten reizen om een radar installatie met de trein naar Kosovo te brengen voor de oorlog. Ze hebben toestemming van de regeing in Boekarest, maar een lokale stationschef beslist anders en houd ze tegen omdat ze de juiste papieren niet hebben. De soldaten worden gedwongen om in het dorp te verblijven en allerlei komische (maa realistische) situaties doen zich voor.

De film gaat over een breed spectrum van onderwerpen: van bureaucratie tot taal (Amerikanen die geen Roemeens spreken en andersom) tot de Amerikaanse invloed op de rest van de wereld. Dit is een sterk punt voor de film maar ook zijn zwakte. De film voelde te lang voor mij. Maar toch was het een genot om naar te kijken en ik kan hem zeker aanbevelen.

P.S. De regiseur en geluidsman kwamen om in een verkeersongeluk (veroorzaakt door een dronken Brit die door rood reed) 2 dagen voor de film af moest zijn. Wat een zonde van een getalenteerde filmmaker.

P.P.S. De film won ook de 'un certain regard' prijs tijdens Cannes dit jaar.

Volver (2006)

Originele review: 3 oktober 2007

Tot nu toe heb ik drie Amodovar films gezien: "Todo Sobre mi Madre", "La Male Education", en afgelopen zondag Volver. Ik been geen grote fan van Almodovar. Zijn karakters vind ik simpelweg te raar. Omdat hij een fijne atmosfeer neer zet in zijn films is vind ik ze echter toch leuk om naar te kijken.

Van die drie films die ik zag vond ik Volver absoluut de beste. Misschien omdat in deze films de karakters veel realistischer zijn dan in de eerste twee films. Dat wil zeggen veel realistischer in de wereld die ik ken (bv. het kan zijn dat er travestieten zijn die misbruikt worden en opgroeien in een klooster, maar ik heb nog nooit van ze gehoord).

Iets waar ik nog over deze film op wil wijzen is de humor die hij heeft: bijvoorbeeld de kussen, de bril van Paula, de onwetende dorpsbewoners. Deze maakten de film erg vermakelijk.

The Wizard of Oz (1939)

Originele review: 1 oktober 2007

Het is erg leuk om een klasieke film te kijken op een regenachtige zaterdagmiddag. Normaal gesproken is er altijd wel zo'n film op Ketnet/Canvas of de BBC. Afgelopen zaterdag kwam ik in het land van Oz terecht met Judy Garland.

Ik had geen last van nostalgie omdat ik deze film nooit gezien heb als kind (zoals zovelen) dus ik keek met een frisse blik. In tegenstelling tot veel films tegenwoordig is deze film bijna volledig opgenomen in een hele grote studio (zoals de meeste films in die tijd). Bovendien waren de acteurs in die tijd meer theater akteurs dan film acteurs dat als ik er nu naar kijk tot overacteren. Daarom leek de film voor mij meer op een toneelstuk dan een film.

Als film lijkt hij mij daarom nogal gedateerd, maar als toneelstuk was het nog steeds leuk om er naar te kijken.

Unstoppable (2010)

"I'm to old for this sh!t" (lethal weapon) is de eerste gedachte die mij opkomt na het zien van deze film. Het cliche-aktiefilm genre is niet meer voor mij bestemd. Na Taken had ik al zo'n gevoel (maar Taken werd ook niet heel goed bevonden toen die uitkam). Echter, Unstoppable had een rating van 87 % op rottentomatoes en dus wilde ik het bij deze film nog eens proberen.

Het begint al met de titel. Die is verkeerd gekozen. Op de middelbare school heb ik al geleerd dat de titel iets over de inhoud moet zeggen maar in dit geval spreekt ze de inhoud tegen. Unstoppable gaat namelijk over een trein die ophol slaat en uiteindelijk (surprise!) wel te stoppen is.

Ik kan uren doorgaan over de cliche's in deze film. een zwarte oude treinbestuurder (Denzel Washington) en blank jong groentje conducteur (Chris pine) groeien naar elkaar toe wanneer zij de trein moeten gaan stoppen. Natuurlijk is er een boze baas die het anders wil en wiens reddingspoginen (natuurlijk) mislukken. Natuurlijk zijn er problemen met de vrouw thuis die als sneeuw voor de zon oplossen wanneer er de held uitgehangen wordt, en natuurlijk (in deze film zonder enige reden) komt er een bus schoolkinderen voorbij. Laat ik het daarmee het wat cliche's betreft maar bij laten.

Unstoppable is dus te vergelijken met films als Lethal Weapon, Die Hard en Speed die die je overgens tegenwoordig weinig meer ziet, en met een recente film als Taken. Twintig jaar geleden vond ik dat soort film geweldig (als 12 jarig jongetje) maar inmiddels is het duidelijk niet mijn soort film meer. Hoe geeft je dan een objectief oordeel over de kwaliteit van de film? Ik denk door hem te vergelijken met eerder genoemde films. Unstoppable is duidelijk beter (en spannender) dan Taken en goed te vergelijken met Speed. Dit komt vooral door de muziek, de montage, en de cinematografie. Unstoppable had Speed 2 moeten zijn, in plaats van een slechte film over een kaping op een boot waar geen snelheid in zat (dat was dus ook weer een verkeerd gekozen titel).

The Town (2010)

Het probleem met films als Heat en The Departed is dat de aandacht voor de film lijdt onder de grootheid van de acteurs, namelijk DeNiro en Pacino, en DiCaprio en Nicolson. Dat probleem is er niet bij The Town. The Town is de tweeede film geregiseerd door Ben Affleck en hij speelt ook de hoofdrol. Maar na het succes van Good Will Hunting en de mediahype rondom hem en de nu al lang in vergetelheid geraakte (ik moest zelfs haar naam gaan googlen) Jennifer Lopez is hij die megasterrenstatus al lang kwijt dankzij films als Gigli en Daredevil.

The Town, net als Heat en de Departed is een politie-en-boeven film dat zich net als Will Hunting en Departed afspeelt in het Ierse milieu van Boston. Affleck lijdt het bende bankovervallers en begint een relatie met een slachtoffer van 1 van die overvallen. Hij wil weg met haar maar kan dat niet. De overvallen worden steeds nonchalanter gepland en er gaat ook steeds meer mis. De FBI zit hen ondertussen op de hielen en ook de lokale Ierse maffia heeft hen in zijn greep.

De baas van de maffia hier is de helaas dit jaar aan kanker overleden Pete Postlewaite, die ook niet zo sterk de aandacht op zich vestigt (zoals Nicolson) maar net zo gevaarlijk overkomt. Het sleutelwoord hierbij is ingetogenheid tegenover de uitbundigheid van Nicolson. Je ziet overgens in deze film dat Postelwaite al aardig ziek is (hij bleef werken tot het bittere eind). Hij is flink vermagert en ziet er vermoeid uit.

Dit genre film is vrij beperkt. De verhaallijnen lijken altijd sterk op elkaar. Het is een race tussen politie en boeven of de boef gepakt wordt, ofdat zij ontkomt. Je kunt The Town zelfs een beetje voorspelbaar noemen. Echter hij is zeker super spannend (want wellicht loopt het toch niet zo af als dat je denkt) en sterk geacteerd (en geregeseerd).

25th Hour (2002)

Een paar jaar geleden had ik ook al een filmblog, in het engels, maar daar ben ik na een tijdje mee gestopt. Maar nu ik weer schrijf gal ik de reviews van dat blog vertalen en opnieuw plaatsen. Dit was mijn eerste review van mijn oude blog.

Originele Review: 27 september 2007

Het eerste wat ik geleerd heb in het onderscheiden van een slechte film van een goede film (buiten slecht acteren, slecht script, stom plot) is om naar de karakter ontwikkeling te kijken. Een goede film heeft (een aanzienlijke hoeveelheid) scenes die er voor dienen om het karakter te ontwikkelen en niet om het verhaal voort te stuwen.

Gisteravond keek ik (bijna in zijn geheel) naar 25th Hour met Edward Norton als drugs crimineel die nog 25 uur heeft voordat hij levenslang in de cel moet. Ik mistte het eerste half uur maar dat was geen probleem omdat dit een echte karakter gedreven film is, zonder veel plot. Ik vond het nog steeds een leuke film. In deze film leer je de karakters kennen en de gevolgen van hun daden (plot) worden niet zozeer uitgespeld. Bijvoorbeeld Philip Symour Hoffman's karakter speelt een leraar/beste vriend die zoent met een 17 jarige studente, maar zonder gevolgen in de rest van de film.

Opmerkelijk was de onconventionele stijl van filmen waar ik aan moest wennen. Bovendien pastte de eind monoloog van de vader over wat had kunnen zijn niet in de rest van de film. Het maakte mij zo nerveus dat ik wilde schreeuwen 'Oh mijn god'. Waarom deze overduidelijke moraal? Braaf zijn jongens en meisjes, doe niet aan drugs!!!

J.L. Warner en de Stomme Film

J.L Warner (een Warner Brother) was in de jaren 30 zo overtuigd van dat geluid in de film een slechte ontwikkeling was, dat hij pertinent weigerde om een film met geluid te zien. Hij vond namelijk dat het toevoegen van geluid de verbeelding weg nam en een stomme film was internationaal. Kijkers konden zich het geluid net zo goed voorstellen. Uiteindelijk hebben ze hem met een list een bioscoopzaal in moeten lokken en een film met geluid laten kijken. Daarna was hij overtuigd. Is er een parallel met 3D? Voegt 3D net zo veel toe als geluid of niet?

The Dark Knight Rises & The Hobbit Update

Tijd om wat artikelen te schrijven die de laatste tijd zijn blijven liggen. Dit jaar wordt zo mogelijk nog een triestere filmzomer dan vorig jaar met een aaneenschakeling van vervolgen, prequals en b-stripverfilmingen in de bioscoop. De enige lichtpuntjes zijn Harry Potter 7, Deel 2 (Eindelijk het einde en de Harry Potters waren stuk voor stuk vermakelijke films), en Terence Mallick's Tree of Life. Ik kijk dus nu al rijkhalzend uit naar volgend jaar want dan komen er absoluut twee films aan om nu al naar uit te kijken, namelijk de derde, en laatste Christopher Nolan Batman film en het eerste deel van Peter Jackson's The Hobbit, het verhaal van de jonge Bilbo Baggins die de dwergen helpt en ondertussen ook nog toevallig even de 'Lord of the Rings' vindt.
Het is de hoogste tijd voor een update van het nieuws van de laatste tijd.

The Hobbit

Na veel vertragingen is dus de verfilming van de hobbit eindelijk (gister) van start gegaan. Martin Freeman speelt de jonge Bilbo die vergezeld door (voor mij) 12 onbekende acteurs/dwergen naar The Lonely Mountain trekt om daar de strijd aan te gaan met de draak Smaug. Het grootste gedeelte van het nieuws betreft deze film gaat over de acteurs uit Lord of the Rings. Natuurlijk speelt Ian MKellen weer Gandalf en zal ook Andy Serkis terugkeren als Gollum en ... als Elrond. Tot dusver de acteurs die ook in het boek The Hobbit voorkomen. Maar Elijah Wood zal ook terugkeren als Frodo en specifiek om het verhaal in te leiden en bij goede gezondheid zal ook Ian Holm even te zien zijn als de oude Bilbo. Het meest verrassende voor mij was dat ook de oude Christopher Lee weer de rol van Saruman op zich gaat nemen. Dit is iemand die wel in het boek genoemd wordt maar geen rol heeft verder. Wellicht komt ook Orlando Bloom terug als Legolas de elf. Hij komt ook niet voor in het boek maar zou op een paar plaatsen in het verhaal een logische plek kunnen krijgen, bijvoorbeeld aan de zij van zijn vader in Mirkwood (dat wel in het bos voorkomt) of in de apetheose.

Verder heeft New Line Cinema (het productiebedrijf) recentelijk twee filmtitels vast laten leggen: 'The Hobbit: The/An unexpected Journey' en 'The Hobbit: There and Back Again '. Het zou zomaar kunnen zijn dat dit respectievelijk de titels van deel 1 en deel 2 van twee films worden.

The Dark Knight Rises


Volgend jaar zomer komt het vervolg op The Dark Knight uit. De sublieme Batmanfilm met Heath Ledger als de joker. De onthulling van de titel is het eerste nieuwsfeit. Het tweede feit is dat dit (waarschijnlijk) de laatste Batman film is voor Christoper Nolan (als regiseur). De kern van de cast keert gelukkig weer terug: Christian Bale (Batman), Michael Cane (Alfred), Morgan Freeman (Lucius Fox) en Gary Oldman (Commisioner Gordon). Waar het hele internet dus rijkhalzend naar uitkeek waren de badguys. Inmiddels is bekendgemaakt dat Anne Hatheway (The Devil wears Prada) Catwoman gaat spelen en dat Tom Hardy (Inception) de badguy Bane op zich neemt. Bane kwam ook al voor in het verschrikkelijke Batman en Robin maar ik heb er alle vertrouwen in dat Nolan en Hardy er een vele malen betere rol van maken. Afgelopen weekend werd nog bekend dat Joseph Gordon-Levitt (3rd rock from the sun en ook Inception) de zoon van mafiabaas Falcone (in Batman Begins gespeeld door Tom Wilkinson) zal spelen. In de strips blijkt deze zoon de Holiday Killer te zijn. Tot slot kwam ik deze al wel heel echt lijkende poster tegen op het internet. Echter deze is gemaakt door een fan.

Black Swan (2011)

Hoe review je een ervaring? Want dat is wat Black Swan voor mij is. Ik werd dusdanig meegetrokken met de psychotische ervaring van danseres Nina (Nathalie Portman) dat het gevoel het filmkijken oversteeg. Ook al blijkt het onbegrijpeleijk dat iemand zo'n psychotische ervaring kan hebben als Nina, geloof ik toch dat iemand zo'n ervaring kan hebben (letterlijk). Ik had achteraf dan ook wat tijd nodig om bij te komen.

Dit gebeurt mij niet zo vaak, en alleen bij films die echt shockeren maar toch een realistisch thema hebben. Ik heb het dus niet over horrorfilms als Saw 83 endergelijke maar over films als Der Untergang (over de destructie van Hitler en Berlijn), Hotel Rwanda, over de Rwandase genoicide en Daren Arnofsky's (De regiseur van Black Swan) Requierm for a Dream.

Dat Black Swan je zo meetrekt is natuurlijk het grootste compliment aan de film en aan Nathalie Portman dat ik kan geven. Zeker zo sterk dat mijn interesse in het onderwerp Ballet een stuk minder is als WOII, Rwanda of Drugsverslaging. Dit komt omdat Black Swan wel begint als balletfilm (een film over de wereld van ballet), maar dat uiteindelijk het dansen ondergeschikt wordt aan het psychologisch drama dat zich afspeelt.

The American (2010)

Het interessante aan een film van een regiseur die van oorsprong geen regiseur is (maar popfotograaf zoals Anton Corbijn) , is dat ik automatisch ga letten op de aspecten waar hij goed in zou moeten zijn. Bij zijn eerste film Control, over de band Joy Division, keek ik dus meer naar of het een realistisch beeld schetste van de band, aangezien ik aanneem dat iemand als Corbijn wel weet hoe het er in die wereld aan toe gaat.

Omdat ik aanneem dat Anton Corbijn geen huurmoordenaar lette bij The American niet op realisme (bovendien is het verhaal gebasseerd op een boek), maar keek ik (vanuit zijn fotografie achtergond) met extra aandacht naar de kleur en compositie van de beelden in de film. Die zijn daadwerkelijk prachtig in deze film, en door het trage tempo van de film heb je de tijd om de shots stuk voor stuk te bewonderen: van het mooie Italiaanse landschap tot de felle rode, groene en gele kleuren. De shots vertellen meer het verhaal dan de acties van The American (George Clooney). Zij laten zien wat er gebeurt en geven teglijkertijd ook de gemoedstoestand van the American weer. Iets wat ik niet zo vaak zie (of opmerk) in andere films.

The American werd geroemd door de critici maar vergruisd door het publiek. Het publiek vond de film saai, te traag, er gebeurde niets. Ik ben het in deze duidelijk met die critici eens. The American is een prachtige, doordachte , fotogenieke film. Iedereen die daar meer overtuiging voor wil raad ik aan om ook het artikel van Jim Emmerson hierover te lezen.

The King's Speech (2011)

Van, de door internet uitgeroepen top kandidaten voor de beste film oscar, moet ik concluderen dat ik The King de betere film vind en dus de Oscar ook meer verdient.

The King's Speech is precies het tegenovergestelde van The Social Network. Waar The Network als een razende roeland door het verhaal gaat, brengt The King vooral rust en neemt geeft deze de tijd om de omgeving in je op te nemen. In beide gevallen wordt dit vooral gebracht door de hoofdacteurs. Jesse Eisenbergh ratelt maar door terwijl Colin Firth maar niet uit zijn woorden kan komen. Beide films vertelden een waar gebeurt verhaal en hadden een open einde, maar waar het einde van The Network nogal plots kwam, werd de The King beter afgerond (of moet ik zeggen meer voorspelbaar). Waar The Network meer een studie in menselijke gedragingen, gedragscodes, lijkt te zijn en meer tot denken zet (een pluspunt), is The King duidelijk een vertelling.

Maar dan is er nog Jesse Eisenbergh versus Colin Firth voor beste acteur. Hierbij vind ik dat Eisenbergh de acteur's oscar meer verdient. Colin schittert natuurlijk als George VI, maar dit komt ook op aangeven van Geoffrey Rush, die mijns inziens voor zijn rol ook wel een beste bijrol oscar verdiende en Helen Bonham Carter als de vrouw van George VI. De rol van Colin is meer standaard dan die van Eisenbergh maar ik denk dat Colin de oscar kreeg ook voor zijn rol in 'A Single Man' van het jaar daarvoor.

The Social Network (2010)

Ik had hooggespannen verwachtingen bij deze film. David Fincher heeft bij mijn weten nog geen miskleun gemaakt als regiseur (Se7en, Fight Club, Zodiac). De oscarhype voor deze film was vorig jaar al groot (maar te vroeg gepiekt?) en er waren veel positieve kritieken.

Na het eindelijk zien van de film vraag ik me af of mijn verwachtingen wellicht iets te hoog gespannen waren. Door mijn oogharen heen kijkend zie ik namelijk toch een vrij standaard autobiografische film (zoals zovele muziek films, of the aviator). Wat deze film echter beter maakt is de niet standaard elementen. Dat begint al met het oorverdovend tempo van de dialogen. Ik moest echt bij de les blijven om de spraakwatervallen te blijven volgen. Ten tweede is het bijna karikaturale van de karakters. Zowel het karakter van Marc Zuckerberg (de uitvinder van facebook) en de Winkelvosjes (de karikaturale koorballen) die hem aanklagen vallen hierin op. En ik vond het erg jammer dat de film zo plots eindigde, met de arrestatie van Sean Parker (een opvallende rol van Justin Timberlake). Dat voelde zo onafgerond.

Hierdoor bleef bij mij de vraag hangen. Waarom op deze manier? En wat is deze film nu meer (wat ik van Fincher zou verwachten) als een standaard autobiografische film?

Dit is volgens mij hierop het antwoord: De samenhang in deze film is (en ik kan mij hierin vinden) de 'code' die je in alle mogelijke vormen terugvindt. Niet alleen de formule die aan het begin van de film op het raam programma code (software) maar nog sterker de gedragscode, op Harvard bijvoorbeeld in de clubs maar ook etisch gedragen tussen zakenpartners en het recht (wetten als gedragscodes).

Onder het oppervlak van de biografie en door de snelheid zit er in deze film volgens mij dus meer dan je in eerste instantie denkt, en ik wil hem hierom zeker nog 1 of meerdere malen terugzien.

P.S. vanavond ga ik naar The King's Speech dus dan weet ik of The Social Network inderdaad te vroeg gepiekt had.

Taken (2008)

Ik had wat aardige dingen gehoord over de film Taken, en Liam Neeson speelt over het algemeen goede rollen. Ondanks dat standaard aktiefilm plot besloot ik de film toch te gaan kijken in de hoop en veronderstelling toch nog iets origineels voorgesteld te krijgen. Uiteindelijk bleek de film echter veel te standaard.

De film gaat over een ex militair wiens dochter vermist raakt in Europa, waarna hij haar achterna reist om haar te bevrijden. De ex-militair (Neeson) is (natuurlijk) gescheiden van zijn vrouw (Famke Jansen) die hertrouwd is met een rijkaard en niet wil dat haar dochter omgang heeft met haar biologische vader (natuurlijk). Vader slaat dit natuurlijk in de wind. Dochterlief houdt zich natuurlijk niet aan de paranoide regels van vader en wordt (op haar eerste dag in Parijs!) al ontvoerd door albanese (wie anders) vrouwenhandelaars.

Liam Neeson blijkt al snel een betere speurder dan Columbo en Sherlock Holmes tesamen en is sterker en sneller (op zijn leeftijd) dan Jackie Chan en Bruce Lee. Daarnaast rent hij sneller dan Ben Johnson op Steroiden. De franse veiligheidsdienst houdt hem al gauw in de gaten maar de normale politie is in geen velden of wegen te bekennen. Hij vindt zijn dochter uiteindelijk net op tijd voordat zij als maagd (natuurlijk) verkocht wordt aan een reike sultan voor zijn harem. Hij dood iedereen en weet (blijkbaar) ook nog het luxe jacht de haven van parijs weer in te sturen zonder dat hem een stroobreed in de weg wordt gelegd.

Dit jaar verschijnt nog de aktiefilm Unknown ook met Liam Neeson. Deze film is vergelijkbaar met taken en dus gebaseerd op Taken kan ik Unkwnown dus ten sterkste afraden. Of word ik gewoon te oud voor dit soort films?