donderdag 28 juli 2011

Harry Potter & The Deathly Hallows: Part 2

De Imax ervaring van het eerste deel was niet zo goed bevallen dat ik nu weer voor Imax en/of 3D wilde gaan. Het werd dus een reguliere ouderwetse voorstelling waarin ik me kon concentreren op de film en niet afgeleid werd.

Over het verhaal kan ik denk ik kort zijn. Harry, Hermione en Ron zijn op zoek naar de laaste hocruxes en de eindstrijd met Voldemort barst in alle hevigheid los.

Deathly Hallows 2 is een grandioze afsluiter van 10 jaar Harry Potter films en deze apethiose brengt bij mij de zin naar boven om alle 7 voorgaande delen opnieuw te kijken. Maar .. ik denk dat ik hiermee wacht totdat de DVD set met alle 8 films uit is.

Het hoogtepunt van dit laatste deel is eigenlijk Ralph Fiennes als Voldermort. Hij zet een super gemene schurk neer en heeft (tegen het einde) zichtbaar plezier in zijn rol. Hij verdient wat mij betreft zeker een oscar voor de beste bijrol aankomend jaar.

Er zijn echter toch ook nog een paar kantekeningen te plaatsen bij deze film (zonder iets weg te geven). Ten eerste is dat de minimale tijd die een aantal karakters in de film gegund wordt. Lupin, Tonks, de Weasley tweeling, ze komen nauwelijks aan bod. Dit is wel te begrijpen uit het oogpunt om de film te concentreren op het gevecht tussen Harry en Voldemort. Maar, een paar karakters hadden toch wat meer verdiend, met name Hagrid, die weggecijferd is tot een camio verschijning. Ik weet niet meer hoe het in het boek zit maar Hagrid is bijna compleet verdwenen zonder verklaring (want hij was blijkbaar niet nodig) en als hij dan opduikt is het maar flauwtjes. En natuurlijk wilde ik meer Snape!

De tweede kantekening is dat het een paar keer voorkomt dat iemand doodgewaand wordt maar het toch zichtbaar wordt dat hij nog leeft, wat een beetje de impact wegneemt wanneer ze weer echt in aktie komen. Dit is ook wel te begrijpen uit het oogpunt van een jonger publiek dat niet al te lang in een (bijna ondraaglijke) spanning wil worden gehouden, maar toch.

Tot slot mist er een climax met betrekking tot de familie Malfoy. Op dit punt (en een aantal andere) wijkt de film af van het laatste boek. Dat is echter niet erg en maakt (wellicht) de film alleen maar sterker. Film is een ander medium als een boek waar een regiseur rekening mee moet houden.

Deze puntjes nemen echter niet weg dat deze film zeker een waardig slot is van deze octilogie die nog decenia aan kerstvakanties de harten van jong en oud zal doen bekoren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten