De jaren 50/60 zijn blijkbaar 'in' in Hollywood. In korte tijd zag ik An Education, Tinker Tailer, en nu My Week with Marilyn.My week with Marilyn is in de eerste plaats een film over de excentrieke trekken en onzekerheid van popicoon Marilyn Monroe. De film verteld het verhaal van een derde assistent regiseur die tijdens de opnames van een film in Engeland Marilyn bijstaat en net als iedereen van haar gecharmeerd en betoverd raakt. Maar Marilyn is veel meer dan dat. Marilyn is ook een film over vergane glorie, het einde van acteren als vakmanschap (verbeeld in het briljante personages van Kenneth Branagh en Judi Dench), de filmwereld, de haat en neid tussen acteurs en regiseurs.
Marilyn komt een beetje traag uit de startblokken. Maar komt voor mij echt op gang door Brannagh (als Laurens Olivier) en zijn shakespeareaanse reflecties op het acteerschap. Kenneth Brannagh is een acteur de bekend staat om zijn grote ego, maar hij weet hier ook briljant mee de spot te drijven (wat hij al meermalen gedaan heeft), wat zijn ego natuurlijk ook weer streelt, maar ik vind hem werkelijk een briljant acteur. Daarna focust de film op de relatie tussen de assistent regiseur en Marylin wat een beetje een soap opera wordt, maar tot slot krijgt de film toch nog een waardige afsluitende kick door weer Brannagh.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten