Arthouse films (tegenwoordig) en de films die ik tot nu toe tijdens IFFR 2010 en IFFR 2008 zag zijn onder te verdelen in twee categorieen. Of ze proberen een probleem uit het dagelijks leven naar voren te halen (My Queen Karo) of gewoon het dagelijks leven te laten zien (Lourdes); of proberen een zo shockerend mogelijke werkelijkheid te laten zien (R, Go with Peace Jamil). De enige uitzondering op deze regel wat IFFR betreft was The Darjeeling Limited.Lilya 4-ever, die ook tijdens IFFR draaide in (denk ik) 2003 en die ik afgelopen zondag op TV zag, valt duidelijk binnen de tweede categorie. Lilya is een russisch meisje. Haar moeder en stiefvader verhuizen naar Amerika om te werken en zij blijft alleen achter met haar dominante tante en het buurtjongetje. Haar tante pikt al snel het huis van haar moeder in en Lilya komt op straat te staan zonder geld. Ze verdient een paar keer geld als hoer. Dan valt ze voor (natuurlijk) een loverboy en belandt ze als escort/hoer in Zweden. Het buurtjongetje kon niet mee en neemt hierop een overdosis pillen. Haar enige ontsnappingsmogelijkheid is om van de brug te springen.
Dat de film zo'n dramatische werkelijkheid laat zien, betekent niet dat de film overdreven is, of dat de film slecht is. Ik geloof wel degelijk dat dit soort meisjes in dit soort situaties bestaan. Het levert alleen zo'n voorspelbare film op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten