The Descendants (2012)

Ook de descendants sprak mij in eerste instantie niet zo aan. Ik mag George Clooney graag zien spelen en zelfs zijn films van de laatste jaren (The American, Up in The Air) dan zijn vroegere main stream aktiegerichte films (The Peacemaker, Ocean's). Bovendien was Clooney voor deze rol weer eens genomineerd voor een oscar. Wat mij niet zo aansrpak was namelijk het verhaal. Het kwam allemaal een beetje suf 'doorsnee drama' over. Een man wiens vrouw in coma raakt gaat zich weer binden met zijn dochters.
Na veel wikken en wegen heb ik hem dan toch geprobeerd, en dat viel niet tegen. Clooney is aangenaam om naar te kijken, en dan bedoel ik zijn acteerwerk, om verwarring te voorkomen en hij is uitermate geschikt om de emotie van iemand in zijn situatie in de film over te brengen. Hij moet de klap verwerken dat zijn vrouw er niet meer is en daarbovenop krijgt hij nog een (voorspelbare maar goed geintegreerde) klap te verwerken. Bovendien heeft hij nog een moeilijke financiele beslissing te nemen. In al deze dramatische gebeurtenissen kan je aan Clooney zien hoe hij zich moet voelen, wat The descendants tot een verrassend goede en bovenal boeiende film maakt.