Het was wat mij beteft de zomer van de trilogieen. Ten eerste werd The Dark Knight trilogie afgesloten, maar daarnaast was er ook de reboot van Spider-man (waardoor ik die trilogie dit voorjaar al onderogen had genomen), The Wachowski's komen dit najaar met cloudatlas, wat mij weer bij de Matrix bracht, en last but not least kwam ik de X-men trilogie tegen voor 5 euro, waardoor ik die maar eens ben gaan herkijken.
Het bracht mij op het idee om een verandeling over trilogieen te schrijven maar daar zie ik nu toch maar vanaf. Een aantal punten die ik daar ter sprake wil brengen doe ik daarom maar in mijn mini reviews van de X-men trilogie en de Matrix trilogie.
X-men (2000)
Mijn eerste review van een film die ik tig maal gezien heb. Ik zag de hele trilogie liggen voor 5 euro bij Bart Smit en kon hem niet laten liggen voor die prijs. Maar ... later kreeg ik mijn bedenkingen (zelfs voor die prijs) omdat deel drie (voor zover mij bijstaat, maar misschien binnenkort meer daarover) niet al te best is. Ik heb nu deel 1 weer eens bekeken en het blijft 1 van de betere superheldenfilms (en X2 is nog beter), uit een tijdperk dat zomer blockbuster films nog maar 90 minuten duurde en toch het hele verhaal konden vertellen. Ook wel weer eens lekker.
X-2 (2003)
Wat mij betreft is X-2 nog steeds het beste deel 2 uit een trilogie ooit gemaakt. Ik durf deze film zelfs te preferen boven The Empire Strikes Back en The Two Towers, waarbij ik dan ook maar meteen even de complete top 3 van delen 2 uit trilogieen vernoem. Wat mij X-2 verkiest heeft twee redenen. De eerste reden is vooral het psychologische spel wat er tussen de karakters gespeeld wordt. De tweede reden is dat de good-guys in dit deel tijdelijk moeten samenwerken met de bad-guys (en girl) uit het eerste deel en de verschuivingen tussen good guys die dat teweeg brengt. Ik kan me geen andere (aktie/superhelden)film herinneren waarin dit op deze manier gebeurt. De derde reden die deze film zo sterk maakt is het feit dat niet alleen de good guys uit deel 1 terugkomen, maar ook de bad guys. Vaak wordt er gekozen om in nieuw deel, een nieuwe slechterik te introduceren en de helden te verdiepen. Op deze manier (net als bij Star-wars, Lord of the Rings, en mijn enige andere voorbeeld The Matrix) is er ook de gelegenheid om die (slechteriken) te verdiepen. Bovendien heeft deze film een ijzersterke cliffhanger (voor x-men ingeweiden).
X-men: The Last Stand (2006)
Helaas besloot Brian Singer zich van de x-men los te laten om Superman Returns te maken. Een tegenvaller op zich die regiseur Brett Retner niet goed kan maken. The Last stand is echter nog niet zo slecht maar wel beduidend minder dan de vorige twee delen. Het probleem is wat mij betreft nog niet eens de regiseur, want het acteerspel en de stijl van de films zijn nog wel consistent. Het probleem is eerder het verhaal (waar ik niet van weet hoeveel invloed de regiseur daar op had). Er worden in deze film drie cruciale fouten gemaakt. Ten eerste het plot en het doel, de basis waar een anti-mutanten serum wordt gemaakt zeer onlogisch gekozen. Ten tweede verliezen in deze film te veel hoofdkarakters hun leven of hun superkrachten. Dat verwacht je niet van een dergelijke film en wekt dus een teleurstelling op.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten