Cloud Atlas (2012)

De recencies voor deze film waren of positief: 'een complex, uniek, meesterwerk', of juist heel negatief 'een grote verkleedpartij'. Ik zit hier een beetje tussenin. Ik vind het zeker geen meesterwerk, en ik ben het met sommige recencenten eens dat de prosthetica erg afleidend is. De acteurs (zoals Hugh Grant Hale Berry, Tom Hanks, en Hogo Weaving) zijn in deze film toch op zijn best (en geloofwaardigst) als ze op zijn natuurlijkst zijn. De enige uitzondering is Hugo Weaving als Ol' Georgie, een rol die Johnny Depp niet beter had kunnen doen.

Helaas (of niet) heb ik het boek waar deze film op gebaseerd is eerst gelezen en met deze recencie wil ik toch ook de verschillen tussen de twee benadrukken, die er duidelijk zijn. Ten eerste, de film legt een grote nadruk op reincarnatie en dat we elkaar in opvolgend telkens tegen komen (en dezelfde fouten maken waarvan we dienen te leren). Dit punt komt in het boek ook wel een beetje naar voren maar de link in het boek tussen de verhalen is veel meer 'de opkomst en ondergang van het consumptiemaatschappij'. Ten tweede is het boek anders opgebouwd. In het boek worden de verhalen eerst een helft chronologisch verteld, en dan de tweede helft omgekeerd chronologisch terug (van toekomst naar verleden). In de film zijn de verhalen veel meer vermengd. Dit bouwt de spanning sterker op maar zes climaxen (van elk verhaal) aan het einde is wel een beetje veel.

Dan de verhalen individueel. Het eerste verhaal, over een notaris die ziek is op zijn reis naar huis, per boot in de 19de eeuw, is redelijk het zelfde, al is het wel wat ingekort. Het tweede verhaal, over een jonge komponist in de twintigste eeuw is duidelijk wat aangepast. Zo heeft hij (stereotyp en een klein minpuntje) een homosexuele relatie in de film (niet in het boek) en de dochter van de oude componist waar hij inwoont (en verliefd op wordt in het boek) is verdwenen. Het derde verhaal, het Luisa Rey mysterie, is ook wat aangepast, en de finale is in plaats van een mysterie een geweldadige komedie geworden, wat niet erg past. The ghastly ordeal of Timothy Cavendish was het zwakste (onzinnigste) verhaal in het boek en dat is het hier ook. Het is redelijk hetzelfde gebleven in de film en een slapstick comedie meets One Flew Over The Coocoo's Nest. Het Somni (toekomst) verhaal is rigoreus verandert en standaard science fiction/aktie stuk geworden in plaats van (toch) politieke thriller/maatschappij commentaar in het boek. Dit is duidelijk een inbreng van the Wackowski's (The Matrix) en uit de toon. Ten slotte het post apocalyptische verhaal is weer redelijk in stand gehouden, al is het end meer happy en positief dan ik mij herinnerde. De verhalen in de film komen uiteindelijk ongebalanceerd over. Het is een erge mix van genres wat het geheel voor mij niet ten goede komt.

Cloud Atlas is zeker een film geworden die je moet liggen of niet, en uiteindelijk ligt ie mij toch niet.