Nog 1 dag, maar helaas schrijf ik nu geen stukje over de laatste vrijdagavond film. We mochten van de distributeur uiteindelijk deze film wel draaien maar niet adverteren. Ik heb lang nagedacht of ik toch een beetje een rebbel kon zijn en hier een stukje te plaatsen over de film, zonder de film te noemen of zo. Het zou natuurlijk wel te achterhalen zijn welke film dit is, en dit blog is wel heel sterk verbonden met de officiele website. Uiteindelijk heb ik dus maar besloten dit niet te doen. Het stuk wat ik in gedachten had komt dan wel na het festival. Als backup heb ik dan maar een review van My Queen Karo genomen. Net als Lourdes zagen we die op het filmfestival in Rotterdam (IFFR) dit jaar, maar gelukkig heb ik deze film recentelijk nog eens gezien zodat deze nog vers in mijn geest zit.
My Queen Karo was de eerste film die wij zagen tijdens het IFFR. Dit betekent om 10 uur 's ochtends. De film verteld het verhaal van Karo, een meisje van een jaar of 11 die met haar vlaamse vader en waalse (of franse) moeder naar Nederland 'vlucht' om in Amsterdam in een hippie commune te leven. We spreken over de jaren 60 natuurlijk dus. Al snel lopen de spanningen op wanneer vader 'vreemdgaat' met een Nederlandse getrouwde hippie. Bezit bestaat voor de vader namelijk niet. Echter, de moeder van Karo is toch jaloers en Karo wordt continue heen en weer geslingerd tussen haar vader en haar moeder. Initieel wil ze bij haar moeder blijven, maar als zij (Karo) iets gaat voelen voor de zoon van Nederlandse 'vriendin' van haar vader, trekt zo toch weer meer naar vader omdat ze natuurlijk bij haar vriendje wil zijn.
Als kijker wordt je erg betrokken bij de film. Dit komt doordat hij gefilmd is vanuit het beeld en gevoel dat Karo heeft in deze wereld. Het voelt alsof je deel maakt van deze wereld, als onzichtbaar karakter in de film.
My Queen Karo is erg interesant uit 3 oogpunten. Het eerste oogpunt is natuurlijk het leven van toen en de waarden en normen van toen. Dit is al erg interesant voor jongeren van nu en jongeren van toen die die tijd hebben meegemaakt. Niet alleen de hippiecultuur komt in beeld, maar ook het burgelijke leven ('s avonds toppop kijken op de bank en op tijd naar bed) en zelfs het geloofsleven (de tante van Karo is namelijk non).
Het tweede oogpunt is het pedagogisch oogpunt. De invloed die deze wereld heeft op de ontwikkeling van Karo. Waarbij dit stof tot nadenken geeft over de invloed die ouders hebben op hun kinderen. Het is bijvoorbeeld overduidelijk dat Karo de leefstijl en karakters van haar ouders overneemt (bijvoorbeeld door ook maar naakt te gaan slapen met haar vriendje). De vraag komt dan ook op: welke invloed hebben wij op onze kinderen?
Het derde oogpunt is het karakter van de vader. Zijn zijn idealen correct en is hij moedig die te verdedigen. Er is geen bezit dus als jij jaloers bent is dat jou probleem en ik doe wat ik wil. Of, is hij gewoon een ordinaire zelfzuchtige klootzak, die alles voor zich zelf wil maar juist niet toelaat wat andere willen (bijvoorbeeld, een eigen kamer) en dus anderen niet vrij laat, alleen zichzelf. Bovendien, op een gegeven moment zegt hij tegen Karo dat ze niet moet wegrennen van schuldgevoelens, maar is hij niet degene die wegrent?
My Queen Karo, zondag 29 augustus, 13:00 en 15:00, De Koets
Geen opmerkingen:
Een reactie posten