De laatste jaren is de roemeense cinema flink op de kaart gezet. Deze films kenmerken zich doordat ze veelal afspelen tijdens het communistisch regime van 20 jaar geleden, en dat ze een gezonde dosis humor en zelfspot bevatten. Het is tijd voor een overzichtje.
Roemeense films winnen prijs na prijs op internationale festivals en er zijn meerdere regiseurs die hard aan de weg timmeren. De bekendste is ondertussen Christian Mungiu, die met 4 Maanden, 3 weken en 2 dagen de Palmes d'Or won tijdens Cannes. 1 van de hoofdrolspeelsters van deze film was Anamaria Marinca, die vorig jaar ook de Vliegenierster van Kazbek speelde in de gelijknamige, nederlandse film. Mungiu kwam dit jaar met het briljante Tales of the Golden Age, een serie korte films door verschillende regiseurs met humorvolle anekdotes uit het communistische tijdperk. Een andere regiseur om te bekijken is Corneliu Porumboiu. Hij won vorig jaar Un certain regard tijdens Cannes met Police Adjective, die dit voorjaar ook in de Nederlandse bioscopen draaide. Een paar jaar terug kwam hij ook al met 12:08 east of Bucharest. Een komedie over de vraag of in een kleine stad de revolutie ook daadwerkelijk plaatsgevonden had (dat wil zeggen, of mensen al op het lokale plein verzamelden voordat Ceaucescu vertrokken was uit zijn paleis).
Het is niet de eerste keer dan een roemeense film Un certain regard (de prijs voor jonge veelbelovende filmmakers) won. In 2007 was dat California Dreaming, met Armand Assante, van Christian Nemescu. Helaas kwam Nemescu vlak voor de eindmontage van de film om het leven bij een auto ongeluk (buiten zijn schuld). Calfiornia Dreaming is trouwens 1 van die films die zich niet tijdens het communisme afspeelt. Deze film gaat over een treintransport van een radarinstallatie die naar voormalig joegoslavie moet, via Roemenie. Een weerbarstige stationchef houdt het transport tot stilstand in een klein Roemeens plaatsje waar de Amerikaanse soldaten noodgedwongen hun intrek moeten nemen en de harten van jonge meiden op hol brengen. In 2005 was het al The Death of Mr. Lazarescu die un certan regard won. Dit is een hartverscheurend verhaal over een oude zieke man die van ziekenhuis naar ziekenhuis gesleept wordt omdat er geen plaats voor hem is (in het meer recente Roemenie).
Dit jaar draait tijdens het Witte Doek de film The Way I spent the end of the World Catalin Mitulescu uit 2006. Deze film schetst een zeer accuraat beeld van het leven in Roemenie in 1989, het laatste jaar van de dictatuur. Een erg mooie film met opnieuw die gezonde dosis humor erin.
Tijdens het IFFR 2007 wijde cinema.nl al een reportage aan de Roemeense cinema. Deze reportage vind je hier terug.
The Way I Spent the End of the World, Vrijdag 27 Augustus, 21:30, De Wieger
Geen opmerkingen:
Een reactie posten