Het is dit jaar de 40ste editie. Ook dit jaar ga ik voor de derde keer met medewerkers van het Witte Doek (die al sinds jaar en dag gaan) naar de Volkskrantdag: op de laatste dag van het festival 5 films zien op 1 dag, en je weet van te voren niet welke. Je krijgt van te voren namelijk slechts een nummer en op de dag zelf kan je in het festivalkrantje zien welke films bij dat nummer horen. De films zijn geselecteerd op basis de top 25 publiekstrekkers van het festival. Echter, het komt voor dat bepaalde filmrollen al weer op weg zijn aar een volgend festival en daarom vervangen worden met lager genoteerde films.
De eerste keer dat ik naar het festival ging was in 2008. Dit waren de films die we toen zagen.
1. The Darjeeling Limited
We begonnen de dag met The Darjeeling Limited. Toen de nieuwste film van Wes Anderson (The Royal Tennenbaums) met Owen Wilson an Adrien Brody. The Darjeeling limited was een 'komische' (voor wie van deze humor houdt) en kleurrijke roadtrip door India. Dit was een grote film op het festival. We kwamen nogal laat binnen (trein) dus we zaten op de tweede rij aan de zijkant van het scherm. Ik was niet zo'n fan van Anderson of Owen Wilson en dat is niet veranderd met deze film.
2. Go With Peace Jamil
Er is altijd een film die bijna het hele publiek die dag te zien krijgt. Deze film wordt gedraaid in de immense zaal van De Doelen. Dit jaar was dat deze film die dat jaar een Tiger Award (een prijs voor jonge filmmakers) kreeg. De film was een geweldadige turkse wraakfilm waarin ongeveer idereeen uiteindelijk aan zijn einde komt.
3. Naissance des Pieuvres
De derde film die dag was een franse film over een lesbisch meisje, dat ook een beetje het zonderlingetje van de klas is, die een oogje krijgt op de populairste meid van de klas, en schoonzwemster. Dat was ineens heel wat anders dan de vorige film. Bijzondere aan deze film was dat alle jonge actrices recht van een middelbare school kwamen. Deze film draaide na het festival nog lang in de filmhuizen, en was dus populair.
4. Dans la Vie
De vierde film was wederom een franstalige film. Dit was een nogal zoet en stereotiep portret van een moslim schoonmaakster en haar relatie met haar allochtonenhatende (behalve haar schoonmaakster natuurlijk) bazin.
5. La Maison Jeune
En tot slot kregen we nog een franstalige film te zien. Het was een alleraardigst portret van een familie in een afgelegen afrikaansdorp waarvan de moeder ziek is en de vader een TV voor haar regelt. Echter, het volgende probleem is: er is geen stroom. Gelukkig duurde deze film niet zo lang zodwat we na deze lange dag op tijd met de trein huiswaarts konden keren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten