Een visuele effecten expert in de verenigde staten heeft zich kritisch uitgelaten over 3D, en voornamelijk over de 3D conversies die nu gemaakt worden om mensen extra geld uit de zak te kunnen kloppen. 3D conversies (dus het achteraf converteren van 2d films naar 3d) is namelijk het genereren van verschillende lagen in plaats van 'echt' 3d wat betekent dat de film met 2 camera's naast elkaar opgenomen wordt (zoals bij Avatar). En, die lagen is ook precies wat de kijker ziet. Dit is 3d maar voelt nog steeds niet natuurlijk.
Bovendien wordt de ervaring van 3d gelimiteerd door de randen van het scherm (zoals ik zelf ook ervaarde bij Avatar). Om echt 3d te ervaren heb je een groot imax scherm nodig zodat je in je hele gezichtsveld de film kunt zien. Dus meteen een waarschuwing voor het kopen van een 3D TV waar de televisiefabricanten nu voor pushen, daar spelen de randen van het scher natuurlijk nog een veel grotere rol.
Maar ook al zit je voor eem megagroot scherm, dan word je blik weer gelimiteerd door het 3d brilletje van 2 cent, die de bezoeker moet dragen om de film te zien. Deze brilletjes nemen bovendien de helft van het licht weg. Dit maakt def film er ook niet beter op.
De moraal van het verhaal is: als je een 3d film maakt, doe het goed of doe het niet, maar de studios willen natuurlijk zoveel mogelijk geld verdienen en hebben het motto: we doen het toch.
Daarbij komt dat Toshiba afgelopen week als tweede bedrijf geadviseerd heeft om kinderen onder de 6 jaar geen 3D films te laten kijken omdat het de ontwikkeling van hun ogen kan schaden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten