IFFR 2011

Het was een lange dag IFFR, nog een beetje verlengt doordat onze trein uitviel en we een extra half uur op Rotterdam Centraal moesten doorbrengen. In eerste instantie leek het een spaanstalig filmdagje te worden. Toen echter onze derde film geannuleerd werd leek het meer een Oost-europees dagje te worden, want de vervangende film kwam uit Tjechie. Deze film ging stuk in de tweede sreening en werd weer vervangen door een Turkse film. Het bleek uiteindelijk de dag van de dieren in de film, want die speelden bijna overal wel een rol. En het was, met uizondering van de eerste film, een dag van trage films met weinig 'uitgesproken' karakters.

1. Cirkus Columbia

We begonnen de dag goed. Een kroatische tragie-komedie van de regiseur van No Man's Land over een verbannen hoge ome die na 20 jaar terug keert naar zijn geboortedorp met zijn 30 jaar jongere verloofde, aan de vooravaond van de joegoslavische oorlogen. De man is aanvankelijk een echte egoistische klootzak. Als eerste zet hij zijn vrouw en zoon op straat om weer intrek te nemen in zijn huis en als hij niet kan verkroppen dat zijn kat spoorloos raakt laat hij het hele dorp (behalve hemzelf) zoeken. Echter, na verloop van tijd komen de verhoudingen toch subtieler te liggen. De film laat zien hoe de vlam in de pan kan slaan tussen verschillende mensen. De galgenhumor in deze film toch af en toe een verontrustend effect (voor mij) op de zaal. Mensen die lachten om een oud vrouwtje dat zelf niet meer kan eten ... smakeloos.





2. Silent Sonata

Wederom was de tweede film (net als voorgaande jaren) de film in de grote zaal van Den Doelen. We waren redelijk laat en we moesten daaromaan de zijkant van de zaal zitten. Ik kan na de film dus wel een beetje last van mijn nek. De film was Sloveens, en geheel zonder tekst. Het was een surrealistische vertelling over een circus in een onbekend, maar een door oorlog getroffen land. De cirucsgroep komt op een dag aan bij een boertje (met geiten) in de middle of nowhere wiens vrouw recentelijk (door het leger, of rebellen) vermoord is. Het ontbreken van tekst had een interessante invloed op de zaal, die in het eerste kwartier in ongemakkelijke kuchen uitbarstte. Wederom observeerde ik dat mensen begonnen te lachen terwijl de oude circusdirecteur geen adem meer kreeg omdat hij op sterven lag.





3. Zephyr

De derde film viel uit, en van bekenden die als tweede film de vervangende film te zien kregen wisten ons te meldden dat die ook (door een technisch mankement) uitviel. Daarom kregen wij een vervanger van een vervanger voorgeschoteld. Het was een Turkse film over een niet zo'n spraakzaam tienermeisje dat in de bergen woont bij haar grootouders. Ik realiseerde me overgens pas op ongeveer de helft van de film dat het geen jongetje was. Haar moeder doet vrijwillegerswerk in Afrika maar keert plotseling terug. Op een dag valt er een jonge koe van de afgrond en het meisje is te bang te vertellen dat het haar schuld is. Moeder en dochter kiezen beiden voor zichzelf. Uiteindelijk wil het meisje met haar moeder mee maar na een ruzie duwt het meisje haar moeder van de afgrond (opzettelijk of per ongeluk?). De film had prachtige lange close-up shots van de natuur en de beestjes en kabbelt als een bergbeekje voort totdat ze de waterval van de laatste paar minuten bereikt. P.S. de koe blijkt de val overleeft te hebben.

Zefir / Zephyr by Belma Baş - Trailer from birol akbaba on Vimeo.

4. La Nostra Vita

De vierde film was een Italiaanse bouwvakker die er alleen voor komt te staan wanneer zijn vrouw bij de geboorte van zijn derde kind komt te overlijden. Hij wil daarop een goed (rijk) leven creeeren voor zijn kinderen en neemt een nogal dubieuze bouwklus aan (met dubieus verkregen geld). Op een dag komt een Roemeense jongen bij hem langs wiens illigale vader om het leven is gekomen op de bouwplaats (en daar achter is gelaten). Wat ik denk dat de regiseur in deze film heeft willen doen is de vooroordelen jegens Roemeense gastarbeiders in Italie (corrupt, stelen, liegen) in de italiaanse bouwvakker te verplaatsen en de roemenen de eerlijke harde werkers te laten zijn om zo die vooroordelen weg te nemen. Echter, dit komt niet zo goed tot uitdrukking in de film.

5. Todos tus muertos

Tussen de vierde en de vijfde film gingen we eten. Helaas was naast de films ook het restaurant die dag een beetje traag met ons te serveren en kwamen we tien minuten te laat in de film terecht. Precies op dat moment vond een Columbiaanse boer een berg lijken in zijn maisveld. De rest van de film keuvelt voort over wat met die lijken te doen. Uiteindelijk worden er nog een paar meer lijken gegenereerd en wordt de hele berg verplaatst naar een naburige gemeente. Die clu van deze macabere grap is nog wel aardig, maar had wat mij betreft ook een uur eerder mogen vallen waarna het verhaal wat verder doorgetrokken had kunnnen worden. P.S. Er spelen als metafoor ook nog twee hanen mee in deze film die elkaar bevechten.