3. Memento
Heath Ledger's optreden als The Joker in The Dark Knight en zijn persoonlijke geschiedenis zijn zeker memorabel. Maar om 1 of andere reden beschouw ik The Dark Knight toch nog niet als een memorabele film. Misschien moet hij nog een paar jaartjes rijpen en is hier de afsluiter van de trilogie The Dark Knight Rises voor nodig.
De grote doorbraak van de Nolan's: Christopher (als regiseur) en Jonathan (als schrijver) was echter wel uniek en memorabel. In 2000 kwam Memento uit. Memento vertelde het verhaal van een man met geheugenverlies die wraak wil voor de dood van zijn vrouw. Om de kijker hetzelfde gevoel te geven wordt het verhaal fragmentarisch in kleur en zwart wit verteld en loopt het verhaal achteruit (in kleur) en vooruit (in zwart wit). Hierin was Memento een unieke ervaring en zeker het meer malen kijken waard.
4. No Country for Old Men
Bewust heb ik in mijn lijstje voor de jaren 90 de gebroeders Coen overgeslagen want Fargo en The Dude zijn zeker memorabel te noemen. Dit heb ik gedaan omdat ik hen hier aan bod wil laten komen. Na The Big Lebowski produceerde de Coen's een paar films die wat mij betreft wat minder sterk waren zoals O Brother Where are Thou? Intolerable Cruelty, en (na No Country) Burn After Reading.
No Country for Old Men was echter weer een ijzersterke film en wat mij betreft De Coen's beste werk (al is a Serious Man daarna ook heel erg knap als je er over na denkt). No Country zat sterk in elkaar met een spannend terwijl de film toch een soort rust uitstraalde en de filosofische overdenkingen van Tommie Lee Jones als oude politieman maakte de film compleet, en Javier Bardhem als stille huurmoordenaar met een compressor evenaart Hannibal Lector als 1 van de beste killers van het witte doek ooit (wellicht een idee voor nog eens een lijstje).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten