Na Back to the Future was Indiana Jones aan de beurt. Nog
zo’n trilogie die ik in mijn tienerjaren grijs gekeken heb door herhalingen op
TV en VHS banden (opgenomen van TV). In mijn herinnering was eigenlijk in
eerste instantie was Raiders of the Lost Arc de beste film maar door het
herhaaldelijk al traag geworden (het filmtempo in de jaren 80 lag een stuk
lager). Temple of Doom was anders dan de andere twee films maar dat kon ik
juist wel waarderen, en The Last Crusade was leuk, mede door de interactie
tussen Sean Connery en Harisson Ford, de humor, en het plot dat meer een
speurtocht was dan Raiders.
Wat nu het terugkijken van deze drie films leuk maakt is dat
je hierin duidelijk de evolutie van de ‘blockbuster’ terug ziet. Raiders (1981)
was traag en serieuzer van toon, en Crusade lijkt een echter crowdpleaser. Ik
was bang dat ik deze films nu, met het tempo en de stand van de special
effectsvan de hedendaagse blockbuster in mijn achterhoofd (gewend) niet meer
echt kon hebben, maar dat viel gelukkig mee. Ook kon ik me bepaalde stukken van
met name The Crusade al niet meer zo goed herinneren dus dat was ook aardig. Ik
las bovendien laatst ergens dat Indiana Jones niet gebasseerd is op een
avonturenfilm of held maar dat het de intentie van Lucas en Spielberg was om
James Bond achtige films te maken met een archeoloog. Met dat oog naar deze
films kijkend zie je duidelijk de parallellen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten