Wit Licht (2008)

Ik moet me bij deze review distantieren van het feit dat het een film voor war child is en de film beoordelen op zijn kwaliteiten als film. Dit is een kritiek op een film, niet op goed doel. Het goed doel is goed, de film is minder. Van de andere kant moet ik me ook weer distantieren van Marco Borsato, want het is natuurlijk wel heel makkelijk om critisch los te gaan op een zanger die voor 1 keer acteur wordt.

Wit licht vertelt het verhaal van een nederlandse kok (Marco Borsato) in Afrika (hoeveel zouden er daar van zijn in de wereld?) die het vriendje van zijn zoontje gaat redden, dat ontvoert is door een guerilla leger om als kind soldaat te dienen. Marco speelt nogal een idioot, of moet ik zeggen een naief iemand. Die niet nadenkt bij wat hij doet. Ik begrijp het wel, het is ten dienste van het verhaal, zodat de knappe hulpverleenster hem (en het publiek) precies kan uitleggen wat kindsoldaten zijn en wat de hulpverlening (lees War Child) kan/wil doen; en zodat er een nogal cliche drama verhaal omheen gebouwd kan worden: iemand die zijn blanke vrouw 's nachts alleen op pad stuurt in donker afrika om een bestelling af te leveren? Dat moet natuurlijk fout aflopen. Het enige verbazingwekkende hierin is dat zijn vrouw om het leven komt door een auto-ongeluk (slechte wegen daar in Afrika) en niet bruut vermoord en verkracht wordt. Echter dit alles komt de geloofwaardigheid niet echt ten goede.

De film ambieert (of is) een kloon van de 'Kite Runner' te zijn. Maar is dus tegelijkertijd een War-child-info-mercial. Marco speelt niet echt de sterren ('... die altijd stralen' .. 'de meeste dromen' ...) van de hemel. Ik zou het ook niet kunnen maar het was beter om voor deze film een echt overtuigende acteur te nemen (Anthonie Kamerling had denk ik een goede keus geweest). De rest van de cast is al niet veel beter (dus het is niet slechts Marco). De enige uizondereningen zijn de Afrikaanse acteurs: de legerleider en het vriendje-kindsoldaat. Zij komen stukken overtuigender over.

Ik wilde Wit Licht zien alleen omdat er zoveel om te doen was geweest. En ik heb me wel groen-en-geel vermaakt uiteindelijk. Hoe kon men ooit denken deze film voor de oscar van beste buitenlandse film in te zenden?