Ik schrijf alleen reviews voor films die ik van begin tot eind gezien heb. Het komt echter wel regelmatig voor, om verschillende redenen dat ik een film niet helemaal zie maar dat ik toch iets over de film kan zeggen (gegeven dat ik hem niet helemaal gezien heb). Tijd voor een overzichtje.
Wall-E
Wall-E was rond de kerstdagen op TV (BBC) maar ik was te laat met de TV aan te zetten, dus ik had het eerste half uur gemist. Toch wilde ik hem nog verder zien. Echter hij bleek me te zoet (en teveel op kinderen gericht) zodat ik hem ook niet eens meer afkeek.
Cars
Ook rond de kerstdagen, maar deze film is zo hyper dat ik er na een half uurtje genoeg van had.
Narnia, Prince Caspian
De boeken (allen) kocht ik jaren geleden op vakantie in Schotland voor 5 pond. Ik had ze dus allemaal gelezen. Ze waren wat kinderlijk maar ik had ze toch doorgelezen omdat het toch fantasie klassiekers zijn. De eerste Narnia film ben ik dus ook in de bioscoop gaan kijken. De boeken en de eerste film waren wat mij betreft al te veel op kinderengericht maar ik probeerde deze ook nog eens (toen hij op TV was) ... met na een half uurtje dezelfde conclusie.
JCVD
Films met Jean Claude van Damme staan niet echt bekend als kwaliteitsfilms, maar deze, waarin hij zichzelf op de hak neemt, zou de uitzondering op die regel moeten zijn (volgens de recensies). Echter voor mij steeg de film niet boven het B karakter uit en ik had er al snel genoeg van.
Machete
Ook vanwege de goede reviews voor deze film was ik eraan begonnen, en met de hoop dat het toch een beetje Desperado (ook met Danny Triejo) was maar ik ben al geen zo'n fan grindhouse/B-film of slasher films dus ook bij deze haakte ik al snel af. Vroeger (als student) had ik hem misschien nog wel gekeken en misschien zelfs wel 'cool' gevonden omdat dit zo hoorde maar nu echt niet meer.
Eat, Pray Love (2x)
Ik heb het twee keer geprobeert maar Eat Pray Love is zo saai, en Julia Roberts is zo Amerikaans, dat ik het niet vol hield.
National Treasure: Book of Secrets
De eerste National Treasure was al leuk popcorn vermaak (dat is Nicolas Cage in het algemeen wel) en deze kon mij ook wel bekoren (op de bank voor de TV). Echter, het werd al laat en bedtijd. Ik moest 's anderdaags ook nog werken.
Le Concert
Een russische concertmeester die zijn orkest weer bij elkaar wil krijgen (na 30 jaar) om in frankrijk onder valse voorwenselen een concert te geven. Dat klinkt als een Blues Brothers remake en dat is het ook wel zo ongeveer. Op het punt dat de Russische mafia nogal flauw gekarikatureerd werd haakte ik af. Dan liever de Neo Nazi's uit eerder genoemde film.
Kingdom of Heaven
Ridley Scott's Gladiator was superb vermaak/koningsdrama en zijn Robin Hood was gemankeerd maar eigenlijk ook wel vermakelijk. Echter, zijn Kingdom of Heaven is voor mij niet door te komen. Het kabbelt maar ellelang voort zonder dat er iets echt interessants gebeurt en dan ook nog de stoicijnse Orlando Bloom in de hoofdrol. Ik heb het een paar keer geprobeerd maar het lukt mij niet om geboeid te raken bij deze film.
The Doors
Zoals al aangegeven heb ik het niet zo op psychedelie in films. Fear and Loathing in Las Vegas keek ik ook al niet af. Maar als het niet zo laat was geweest en ik niet deze dag lekker naar het strand was geweest en vier uur rijden (wat dit extra vermoeid maakte) had deze film denk ik wel afgekeken. Jim Morrison was toch een historische figuur waar ik wel voldoende geintereseerd in ben (in hoe hij leefde).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten