In 2003 was ik nog helemaal geen fan van films als Pirates of the Caribbean: Curse of the Black Pearl. Ik ging hem alleen maar zien omdat Johnny Depp de hoofdrol speelde om dat ie wel goed gerecenseerd was. Mij viel toen die 'popcorn flauwekul' dan ook behoorlijk tegen. Maar, een paar jaar geleden zag ik (laat) op TV deel 2, Dead Man's Chest, en tot mijn lichtelijke verbazing vond ik deze flauwekul nu wel vermakelijk. Blijkbaar heb ik stiekem toch een zwak voor sommige van deze 'guilty pleasures' zoals ook Independance Day en National Treasure. Het sleutelwoord tot succesvol popcornvermaak is voor mij onschuld.De pirates films zijn over the top in elk opzicht maar een paar klasbak acteurs: Johnny Depp en Jeffrey Rush in het bijzonder kunnen zoiets leuk maken. Dit geld ook voor het derde deel: At World's End, die ook nog een favoriet van mij Bill Nighy in zijn gelederen heeft en het is jammer dat hij bedekt is onder de tentakels zodat je hem eigenlijk niet ziet. De Pirates films, en de derde ook, zijn uiteindelijk een leuke mengeling geworden van typetjes, fantasie, spektakel, en slapstick komedie. Het wordt nooit grof en de films (en Johnny Depp in het bijzonder) nemen zichzelf nooit serieus.
Als ik toch twee dingen op deze Pirates film moet aanmerken is dat ie in de eerste plaats een half uur te lang is doordat er veel teveel akkoordjes en verraad tussen deze piraten is en het hele subplot over Calypso had ook net zo goed weggelaten kunnen worden. In de tweede plaats is het in deze film teveel donker of nacht, waardoor je minder oog kan hebben voor het spektakel.
De laatste pirates film tot nu toe, The Fountain of Youth, van dit jaar heb ik nog niet gezien, en ik heb er ook niet veel goeds over gehoord. Voorlopig sla ik die dus nog een tijdje over (om de positieve pirates ban niet te breken).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten