Wat is nu een betere film voor tieners dan een film over tieners? En wat is nu een betere manier om pophits te promoten dan die in een tienerfilm te stoppen?
In de jaren 80 gingen tieners nog niet naar Hogwarts of samen met vampieren naar school zoals nu. Tienerfilms in de jaren 80 speelden zich af in de 'echte' wereld en gingen over typische tieneronderwerpen en teenage 'angst'. De koning van de tienerfilm was John Hughes (1950 - 2009)en de de koningin van het bal was Molly Ringwald (Sixteen Candles, Pretty in Pink).
Simple Minds - Don't You Forget about Me
Het summum van de tienerfilms was de Breakfast club (van dus John Hughes). Deze film was even sterk als eenvoudig in elkaar gezet: zet vijf tieners in een klas en en al hun typische tienerproblemen komen naar voren. Zet daar 'Don't You Forget about Me' van de Simple Minds onder en je hebt twee hits te pakken.
John Parr - St. Elmo's Fire (Man in Motion)
De vijf uit de Breakfast Club (Molly Ringwald, Emilio Estevez ,Judd Nelson, Ally Sheedy, Anthony Michael Hall) maakten deel uit van de zogenaamde Brat-pack. De groep tieners/twintigers die boxoffice en tienerblaadjes domineerden. De naam was afgeleid van de zogenaamde rat-pack (o.a. Frank Sinatra, Sammy Davis Jr. en Dean Martin) uit de jaren 50 die samen films maakten maar er tegelijkertijd ook wat dubieuze relaties op na hielden. De andere acteurs uit de Bratpack waren Rob Lowe, Andrew McCarthy, en Demi Moore en die stookten (samen met Sheedy, Estevez en Nelson) weer St.Elmo's Fire aan. Een film over een groep co-assistenten in een ziekenhuis met hun typische problemen en angsten.
Twee tieneridolen uit de jaren 80 vielen echter buiten 'The pack' maar waren daarom niet minder populair of iconen uit die tijd.
Bob Seger - Old Time Rock & Roll
De eerste was Tom Cruise die doorbrak met Risky Business en een scene die op het netvlies van ieder kind van de jaren 80 gegrift staat, al was het maar van de chocomel reclame. Al stamt Bob Seger's 'old time Rock and Roll (1978) formeel gezien niet uit de jaren 80 reken ik hem door deze scene toch maar even in dit rijtje mee.
Yello - Oh Yeah
De tweede was Mathew Broderick die zich zelf onsterfelijk maakte als Ferris Bueller. De herkenningstune uit deze film was van Yello' (The Race), wat mij betreft 1 van de meest bizarre bands uit de jaren 80 met Daliaanse trekjes.
Volgende week ga ik verder met sport films uit de jaren 80, en die zijn ook nog wel deels aanvulling op het voorgaande rijtje, want tienerjongens doen aan sport om indruk te maken op de meiskes natuurlijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten