De National Treasure Films kwamen tot stand als niet-serieuze maar wel zo leuke tegenactie op de Dan Brown boeken en The DaVinci Code film in het bijzonder, en ze zorgden er wellicht ook voor dat Indy weer nieuw leven werd ingeblazan.Een tijdje geleden verscheen deze titel nog op mijn lijstje van films die ik recentelijk niet afkeek, maar nu heb ik hem dus wel helemaal gezien en kan ik een volledige review schrijven. En, deze film bewijst maar weer eens twee stellingen:
1. Om een terechte review te geven moet je een film helemaal gezien hebben; en
2. Bij avonturenfilms is het vaak zo dat het plezier zit in de reis en niet in het doel. De uitzondering op deze regel is Indiana Jones.
National Treasure 2 heeft namelijk een onwaarschijnlijk plot met onwaarschijnlijke karakters en in eerste (half-gekeken) instantie was ik wel te spreken over het over-the-top karakter (en Nick Cage in het bijzonder) en de onwaarschijnlijke clou's en conclusies. Maar het einde is dan weer zo cliche dat het de angel uit het vermaak haalde en me toch een beetje een balend gevoel gaf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten