De Opkomst en Ondergang van 3D

De eerste mainstream IMAX 3D film was 'Polar Express' (Ron Howard, met Tom Hanks) in 2004. Daarna kwam de opmars langzaam maar zeker door films als Beowulf (2007) (met Angelina Jolie) , Journey to the Center of the Earth (2008), Bolt (2009) maar natuurlijk de grote doorbraak was de hype rond Avatar (2009), die als het goed is binnkort weer even in de bioscoop komt. In afwachting van die film schoten de 3d zalen als paddestoelen uit de lucht, en de films daarbij. De reden was natuurlijk de bron van extra inkomsten voor de cinema's (extre 2,50 per bezoeker per film) en de demotivatie om te downloaden (want een 3d film kun je alleen goed in de bioscoop kijken).



Maar, het lijkt er nu al op dat 3d zijn eigen das om doet. 3d alleen maakt namelijk niet tot een goede film. De rest van de film moet ook nog steeds goed zijn. En dat lijken de gretige hollywoodbazen even vergeten te zijn. Elke film wordt met 3d gepromoot, bijvoorbeeld The Last Airbender (3% op de popcornmeter en 7 % op rottentomatoes) en deze film blijkt voor 70 % NIET 3d te zijn (en is dus zonder bril te bekijken).De bezoekers keren dan ook al weer terug naar het vertrouwde 2d en betalen niet meer extra (zie de grafiek van slate.com). En grote producties zoals 'De Hobbit' kiezen al weer (alleen) voor 2d.

En wat vind ik van 3d? Ik ben tot nu toe naar 1 3d film geweest, avatar natuurlijk. Ik deed namelijk ook mee aan de hype en was nu eens erg benieuwd hoe het was. Het was leuk om Avatar eens in 3d te zien, een leuke gimmick, maar de 2e keer hoeft zelfs voor mij al niet meer. De bril gaf mij trouwens ook een naar gevoel in mijn voorhoofd wat het niet beter maakte.

Ik vind het niet erg als er een niche markt blijft voor 3d. Ik hoop alleen dat de trend zich voort zet en dat 2d niet de standaard wordt. Ik verkies namelijk een goede verhaal, goede karakters, spanning, boven dit soort effecten. De trend is mij gunstig gezint voor nu ... Wordt vervolgt.