Komt een Vrouw bij de Dokter (2009)

Er is toen deze film uitkwam al genoeg gesproken over wat voor een klootzak Stijn was omdat hij vreemd gaat terwijl zijn vrouw op sterven ligt aan kanker. Daar zal ik het dus niet meer over hebben.

Het punt dat ik nu eens wil aanhalen is de relatie van beide ouders (Carmen en Stijn) met hun dochter Luna. Die is namelijk hoogst merkwaardig. In het begin van de film verteld Stijn namelijk dat Luna het mooiste geschenk van hun leven is, maar Luna zie je de rest van de film alleen maar terug krijsend als moeder weer over de bank ligt te rollen en te kotsen. Beide ouders werken aan het begin van de film en doen niks met hun dochter. En later, wanneer Carmen terminaal ziek is gaan pa en ma vrolijk op vakantie om te genieten van het leven en films te maken zodat Luna later kan zien hoe mama was. Maar zonder Luna daarbij. Blijkbaar mag Luna niet van moeder genieten zolang het nog kan terwijl ze leeft. En natuurlijk racet vader alleen maar tussen zijn zieke vrouw en zijn maitresse. Voor Luna maakt hij helemaal geen tijd. Wellicht nog schokkender en belachelijker als het gedrag van Stijn naar Carmen is het gedrag van beide naar hun dochter en de plaats die hun dochter in hun leven heeft: namelijk de laatste plaats.

De film voelde, alhoewel deze gespitst is op drama, als een film zonder hart. Het wilde alleen maar uitlokken iets van: kijk eens wat deze vader een klootzak is, schande! De film bleef daarom voor mij oppervlakkig. Het acteren, ondanks de dramatische ontwikkelingen, leek zonder gevoel. De karakters intereseerde mijn niet en ook de montage was dusdanig fragmentarish dat het niet mogelijk was om een band op te bouwen, om mee te leven.