Originele Review: 12 November 2007Het was een luie zondag en we sloten de dag af met een bezoek aan de bioscoop voor Atonment. De film is gebasseerd op het boek van Ian McEwen en tot nu toe een belangrijke candidaat voor een Oscar [voor beste film] aankomend jaar. De film gaat over een meisje van 13 (Briony) die verliefd is op de geliefde van haar oudere zus en uit wraak (omdat de jongen verliefd is op haar oudere zus) hem valselijk beschuldigt van een misdrijf.
Terwijl we keken viel het me op dat mijn vrouw en ik verschillend naar de film kijken. In het begin begon ze te giegelen en ik had geen idee waarom. Het bleek het grappige loopje van Briony te zijn, waar ik totaal niet opgelet had.
Na de film had mijn vrouw geen medelijden met wat Briony gedaan had terwijl ik dat wel had. Voor mij was ze een onwetend romantisch kind, die de gevolgen van haar daad niet kon overzien, terwijl voor mijn vrouw ze een zelfzuchtig gek kind was die haar straf verdiende.
Mijn vrouw bewonderde ook de mooie beelden, die ik wel onbewust opmerkte maar waar ik verder niet veel oog voor had. In dit geval vertraagde de beelden voor mij het tempo van de film. Ik realiseerde mij dat ik meer gepakt wordt door de sfeer (bijvoorbeeld in Blade Runner of Schindler's List) dan de daadwerkelijke beelden.
Maar het was in ieder geval duidelijk dat dit een goede film is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten