Ik was nooit een fan van Toy Story. De eerste twee delen kwamen begin jaren 90 al uit. Dit was de tijd dat ik meer interesse had in vette aktiefilms en mijn smaak zich nog aan het ontwikkelen was naar de wat meer alternatieve (betere) film. Ik kon dus met een frisse blik aan Toy Story 3 beginnen, en na een kwartier was ook ik verkocht.In Toy Story 3 komen Woody de cowboy, Buzz Light year en en hun vriendjes terecht in een creche, die 's nachts gerund wordt door een wraakzuchtige beer als saddistisch gevangenkamp. Woody weet (daarvoor al) te ontsnappen maar keert terug om zijn vrienden te bevrijden.
Ik keek deze film met mijn zoontje van twee die vrolijk schreeuwde naar het speelgoed dat ie zag. 'Kijk, baby loopt' terwijl het een babypop bleek te zijn die recht uit child's play weggelopen was. De film (wat mij betreft) is dus behoorlijk eng op bepaalde punten en ik zou hem dus zeker niet aanbevelen voor al te jongen kinderen. De vraag kwam zelfs bij mij op: voor wie is deze film dan wel geschikt. Ik vroeg me af of kinderen van een jaar of 8 tegenwoordig nog wel geintereseerd zijn in dit soort speelgoed (en hun avonturen) in plaats van de Nintendo, Cars, of Harry Potter. Voor mij als volwassen was het in ieder geval wel erg leuk, een film over kind zijn en altijd een beetje kind blijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten