Ondertussen (rond de moord op Kennedy) dat The Help zich afspeelt in Missisipi gebeuren er in New York hele andere dingen. In een catholieke kostschool waard een priester (Philip Seymour Hoffman) rond die het wel/niet op jonge jongetjes gemunt heeft. Een jonge non (Amy Adams) ziet iets verdacht en rapporteert dit aan het schoolhoofd. Merill Streep kent als schoolhoofd geen twijfel en probeert de priester tot een biecht te dwingen en zijn biezen te pakken.
Doubt is zeker een stuk beter geacteerd en een stuk serieuzer drama dan The help. Het probleem van Doubt is echter eigenlijk dat de titel verkeerd gekozen is. Doubt verwijst naar wat het publiek in deze film moet voelen, en refereert tot het einde niet naar de karakters in de film. De film probeert een wel/niet spelletje te spelen met het publiek. En nu ben ik zelf in Doubt of ik het over het enorme Amerikaanse einde van deze film moet hebben. Ik kan namelijk iedereen aanraden de film twee minuten voor het einde uit te zetten en het einde over te slaan. Het zwakt de spanningsboog gedurende de film enorm af.
Doubt is goed (vooral het acteerwerk) maar ik denk dat Doubt beter had kunnen zijn als het publiek niet in twijfel was gelaten maar de karakters wel. Dan was het een beter psychologisch spel en karakterstudie geworden.
En tot slot moet ik zelfs bekennen dat tussen The Help en Doubt, ik in ieder geval twijfel over wat de beste film is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten