Na bridesmaids versus 500 days kwam (toevallig) nog een vergelijking: The Help versus Doubt. In het Missipi van de jaren 60 vindt een ware rassenstrijd plaats. Daar worden zwarte vrouwen nog steeds uitgebuit om het huishouden van de rijke blanken te doen en hun kinderen op te voeden voor een hongerloontje. Toch gek als je deze vrouwen wel vertrouwt met je eigen kinderen.Een jonge rebellerende vrouw wil hier een boek over schrijven (een beetje uit eigen belang want ze wil erg graag schrijfster worden en dit is een 'hot' topic.
The Help past goed in de lijn van films als The pursuit of Hapiness, Mona Lisa's Smile en ook wel An Education. Het is het best typeren als 'licht verteerbaar' drama. Deze films behandelen toch vrij heftige thema's (en dramatische gebeurtenissen) met een lach en een traan en een relatief happy end, zodat het publiek niet depressief naar huis gaat maar toch aan het denken wordt gezet over hoe zij met anderen omgaan.
In die cathegorie is The Help wel OK te bevinden. De acteerprestaties zijn OK (al vond ik ze dan ook weer niet 3 oscarnomiaties waard) en ik vond The pursuit of Hapiness wel beduidend beter.
Het probleem van The Help is een beetje dat ze teveel verhaallijnen en thematieken bij elkaar probeert te pakken. Zo zijn er naast de vershillende zwarte huishoudsters (4 stuks die uitgebreid behandelt worden) en ieders problemen met hun meesteressen ook nog de schrijfster, en haar relatieproblemen, en de ziekte van haar moeder ook nog de rassenrellen. De film is dan ook een beetje te lang en een beetje te sentimenteel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten