The Golden Compass (2007)

Originele Review: 26 December 2007

Ik twijfelde of ik deze film wel zou gaan kijken. De trailer en de synopses van het boek/verhaal (dat ik niet gelezen heb) leken interesant genoeg voor mij en dat de films slechte recencies kreeg deerde mij ook niet zo veel. Bovendien, een fantasie van epische proporties (zoals Lord of the Rings) moet op het grote scherm gezien worden en het leek tenminste meer episch dan Harry Potter [tot dan toe]. Aan de andere kant, als het een film op het niveau van Harry Potter was zou ik er meer van genieten thuis op de bank (aangezien ik meer genoot van de HPs [tot dan toe] op de bank dan in de bioscoop). Het alternatief was Eastern Promises te kijken die naar het schijnt goed is, maar ook geweldadig (en daarom niet iets voor de kerstdagen). Bovendien zag ik A History of Violence (vergelijkbaar) die ik niet zooo geweldig vond.

Dus ik nam de gok en ik ging hem kijken. En ik kan deze review samenvatten door te zeggen dat ik verkeerd gegokt had. Het bleek meer Harry Potter dan Lord of the Rings, waar ik mee bedoel dat de film meer op kinderen gericht was dan op volwassen, al kunnen volwassenen er ook nog van genieten. Voor mij betekent het dat ik beter had kunnen wachten tot deze film op TV komt, dan had ik er meer van kunnen genieten.

Dit zette mij aan het denken: wat maakt het dat sommige films beter in de bioscoop kunt kijken en andere beter thuis? Voor mij gebeurt dit zeker omdat ik een paar weken geleden Harry Potter 4 op DVD zag en ik er meer van genoot dan toen ik hem in de bioscoop zag. Hebben jullie dezelfde ervaring?

Wanneer ik een definief antwoord heb zal ik er over schrijven.

Update: Later heb ik de complete His Dark Materials trilogie van Philip Pullman gelezen, waar The Golden Compass (het boek Northern Lights) het eerste deel van is. De boeken zijn zeker meer gericht op volwassenen (donkerder) dan de film, en beter. Echter in het laatste deel van de trilogie (The Amber Spyglass) gaat het plot over de top en valt het einde niet lekker in elkaar.