Originele Review: 21 januari 2008
Na een dag hard werken (met pizza als avondeten) was een avondje liggen op de bank ter ontspanning wel verdiend. Dit bleek net op tijd voor deze jaren tachtig 'slice of pizza-life' film, met Julia Roberts voor haar grote doorbraak in Pretty Woman.
Deze pizza was niets speciaals, maar met dit soort films (zoals het hele repertoire van John Huges) is het ook vrij moeilijk om iets verkeerds te doen, gegeven het doel van de film: vermaken. Het feit dat dit een jaren tachtig film is voegt alleen maar toe aan het plezier van ze te kijken.
Het verrasingsingredient van deze film bleek de verschijning (van 10 seconden) van Matt Damon als de heel veel jongere broer van de koorbal waar Julia Roberts verliefd op wordt. Ik heb het op IMDB opgezocht en het bleek dat dit inderdaad Matt Damon's eerste film was. je moet toch ergens aan je pizza beginnen.
Na een dag hard werken (met pizza als avondeten) was een avondje liggen op de bank ter ontspanning wel verdiend. Dit bleek net op tijd voor deze jaren tachtig 'slice of pizza-life' film, met Julia Roberts voor haar grote doorbraak in Pretty Woman.
Deze pizza was niets speciaals, maar met dit soort films (zoals het hele repertoire van John Huges) is het ook vrij moeilijk om iets verkeerds te doen, gegeven het doel van de film: vermaken. Het feit dat dit een jaren tachtig film is voegt alleen maar toe aan het plezier van ze te kijken.
Het verrasingsingredient van deze film bleek de verschijning (van 10 seconden) van Matt Damon als de heel veel jongere broer van de koorbal waar Julia Roberts verliefd op wordt. Ik heb het op IMDB opgezocht en het bleek dat dit inderdaad Matt Damon's eerste film was. je moet toch ergens aan je pizza beginnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten