Gone With the Wind (1939)

Originele Review: 18 januari 2008

De laatste dagen heb ik eindelijk Gone with the Wind gezien (hoe kon ik daarvoor al een filmblog hebben). Ik denk dat deze review niet hoeft te discussieren over of dit een goede film is, dus ik laat dat achterwege.

Ik moet zeggen dat het niet was wat ik er van verwachtte. Ik verwachtte een soap drame met een meer dan goede heldin en een held die elkaar vinden en voor altijd gelukkig leven (met de Amerikaanse burgeroorlog op de achtergrond). Het blijkt dat (zoals degene onder jullie die deze film al gezien hebben) dat Scarlett verre weg van goed is en Rett ook.

Ik voelde dan ook dat deze karakters het slechte voorbeeld gaven.

1. Het voorbeeld dat Scarlett neerzet voor vrouwen. Scarlett's kracht is haar onafhankelijkheid (ze kan zelfstandig met haar materialistische leven omgaan) en haar doorzettingsvermogen (er is altijd morgen) houding. Aan de andere kant is zij een emotioneel en moralistisch wrak. Ze manipuleert mannen om haar eigen zin te krijgen en ze geeft er niets om hoe anderen zich daarover kunnen voelen. Wat voor voorbeeld zet dat?

2. Het voorbeeld dat Rett zet voor mannen. Rett is cool. Hij laat nooit in het openbaar zijn emoties zien en heeft de situatie altijd in de hand. Maar, hij maakt ook emotioneel misbruik van de vrouw van wie hij houdt (Scarlett). Je kunt dit rechtvaardigen door te zeggen dat zijn bedoeling is om haar uit haar emotionele toestand te schudden, maar daarvoor is het geen verantwoorde psychologische benadering. Hij laadt haar lijden terwijl (voor een jongen van de 21ste eeuw zoals ik) hij zou moeten luisteren en met haar zou moeten praten. P.S. het blijkt uit de film dat deze benadering geen effect heeft (en zelfs de dingen erger maakt). Bovendien op een gegeven moment zegt Scarlett 'Nee' tegen een vrijpartij maar ze doen het toch. De volgende ochtend is Scarlett erg voldaan. Wat voor voorbeeld zet dat neer?

Na het zien van deze film dacht ik ook na over een gerelateerde zaak. Dit is een historische film. Moeten karakter's en moraal op een manier gespeeld worden volgens de moraliteit van die tijd of volgens de molariteit van het hedendaags publiek? En is de moraliteit die we in Gone with the Wind zien de moraliteit van 1939 of die van de burgeroorlog?

De laatste vraag wordt beantwoord door Roger Ebert. Hij stelt dat Scarlett duidelijk een vrouw van de jaren 30 is. Maar hoe zit het met de eerste vraag? Laat het me weten als je hierover een mening hebt.