zaterdag 18 juni 2011

Adem (2011)

De eerste rede dat ik deze film graag wilde zien tijdens TIFF was dat hij volgende maand (juli) pas in de Nederlandse bioscoop draait en ik dus een heel vroege recencie heb. De tweede rede was dat ik voor de gein wel eens een Nederlandstalige film wilde zien in een Roemeense bioscoop. Dat laatste viel tegen want de film had een behoorlijk Vlaams accent en het geluid stond niet al te hard. Gelukkig zijn alle films tijdens TIFF naast Roemeens ook Engels ondertitelt.

Ik was net op tijd in de bioscoop voor een gigantische hoosbui, die regelmatig (bijna dagelijks) plaatsvinden in de heuvels van Transilvanie, na alweer een hete dag. Omdat de film in competitie draaide werd hij eerst aangekondigt en 1 van de acteurs (de regiseur kon helaas niet komen) was aanwezig om na de film vragen te beantwoorden.

Adem verteld het verhaal van Tom. Tom is een tiener die lijdt aan Taaislijmziekte en hij moet regelmatig enkele weken in het ziekenhuisverblijven. Zijn enige redding, net als voor zijn broer is een longtransplantatie. Tijdens zijn verblijven in het ziekenhuis ontmoet hij onder andere de waaghals Xavier die totaal anders in het leven staat dan Tom, en Lena die op de isolatie afdeling ligt met een resistente longontsteking. Tom heeft ook enkele louche vrienden, waarmee hij louche zaken doet.

Adem is geen feel goed movie maar wel een film met een lach en een traan en een film die het leven, net als Rabbit Hole, weer eens in perspectief zet: geniet van de tijd en momenten die je hebt en mocht je weer eens tobben over een probleem of mocht het weer eens tegenzitten:

"Ach, het kan altijd erger, je zou ook ziek kunnen zijn in Amerika, of homo in Iran"

De film is op sommige momenten erg voorspelbaar. Je ziet de verhaalontwikkeling van verre aankomen. Gelukkig is de film op andere momenten weer onvoorspelbaar wat hem toch weer boeiend maakt. De acteurs en karakters zijn hebbelijk en warm. Je gaat om ze geen ook al is voornamelijk Tom echt geen lievertje waar je in eerste instantie veel om zou moeten geven en druk bezig is zijn leven te vergooien. Dit was precies het probleem met Komt een Vrouw .. dat over een andere ziekte, maar hetzelfde onderwerp handelde. In die film ging ik juist helemaal niet om de karakters geven. Dit is de grote kwaliteit van het acteerwerk in deze Adem.

Tot Slot, Adem won uiteindelijk de publieksprijs tijdens het festival.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten