Cluj Napoca, waar TIFF plaatsvindt is gelegen in een dal. Om bij het centrale plein te komen, waar elke avond een buitenfilm speelde, moesten we een stukje heuvelaf. Onderweg kwamen we een restaurant tegen waar ook een film draaide. Dat leek ons ook wel wat dus we traden het terras op. In Roemenie is om half tien 's avonds de keuken nog lang niet gesloten, dus onder het genot an een vleeselijke pizza keken we naar deze film. De pret werd alleen een beetje bederft doordat om tien uur de buren kwamen klagen dat het geluid zachter moest, en ik kon de rest van de film nauwelijks verstaan. Dat is ook Roemenie.For once in my Life is een vrij standaard gemaakte documentaire over een groep muzikanten in een sociale werkplaats. Hun bevlogen leider, die het meeste indruk maakte, zweept de lichamelijk en geestelijk gehandicapte muzikanten op tot grote hoogte. Het doel is een concert voor de burgemeestersconventie in Miami waar ze het nummer 'Come on Everybody Do that Conga' van Gloria Estefan ten berde wil brengen. Tussen het oefenen door portreteert de film de verschillende muzikanten.
Het was dus zoals gezegd een vrij conventionele documentaire maar wat de film dan ook boeiend en de moeite waard maakt zijn de muzikanten en zoals gezegd de leider die met tomeloze energie aanmoedigt, repeteert, ruzies oplost, en het concert in een lijn houdt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten