X-men: First Class (2011)

Voorafgaand was ik een beetje sceptisch over deze film, ondanks de redelijk goede recensies en de regiseur (Mathew Vaughn (Kick-Ass)). Dat had een paar redenen. Ten eerste voel ik me een beetje te oud worden voor de superheldenfilm. Ten tweede, door de overvloed aan superheldenfilms is het moeilijk nog iets neer te zetten dat boven het maaiveld uitsteekt. Ten derde, het concept om terug te gaan in de tijd en een soort van prequel te maken op de eerdere x-men films stond me niet zo aan (net zoals bij J.J. Abram's Star-trek). Terugkijkend kan ik concluderend dat mijn vermoeden aangaande X-men bewaarheid werd.

De film begint met precies dezelfde scene als de eerste x-men film. Erik Lensherr (Magneto) wordt naar Auschwitz gebracht waar hij een hek verbuigt met zijn gedachten, maar dan volgt de film voornamelijk het verdere verhaal van Erik totdat hij Xavier ontmoet. Zijn aartsvijand Sebastian Shaw (Kevin Bacon) is er met een groepje andere mutanten op uit om de mensheid uit te roeien door eigenhandig de russen en Amerikanen te manipuleren om een derde wereldoorlog te beginnen. Dit wil hij bereiken door de russen kernwapens te laten plaatsen op Cuba. Ondertussen recruteren Xavier en Erik een groep jonge mutanten voor de strijd tegen Shaw en een eindgevecht op cuba is onvermijdelijk.

De film bevat wel enkele koele aktie scenes, met name in het begin wanneer Erik als wreker van de ex-nazi's naar Zuid-amerika rijst op zoek naar Shaw en een aantal aardige one-liners en referenties naar de andere x-men films en universum. Ook is het wel een aardige vondst om een historische gebeurtenis in het verhaal te verweven.

Het grootste probleem van X-men: First Class is dat de film geen centraal thema heeft. Zij probeert de vriendschap tussen Xavier en Erik neer te zetten, die niet goed tot zijn recht komt omdat de twee niet echt 'chemie' met elkaar hebben. Draanaast probeert de film de jonge mutanten en hun transformaties/eigen worden met hun krachten en hun keuzes (goed of slecht) neer te zetten, wat ook niet helemaal tot zijn recht komt omdat in het uigevecht zij er maar een beetje bijhangen en de focus terugkeert naar Erik en Xavier. Tot slot is het verhaal eigenlijk precies hetzelfde als dat van de eerste X-men film. Wil de film nu een prequel zijn of een remake?

Daarnaast, doordat er zoveel karakters te intruduceren zijn duurt het wel erg lang totdat het verhaal op gang komt. Bovendien neemt het verhaals soms wel heel korte bochten, met name in het gemak waarmee karakters (met uitzondering van Mystique) van goed naar slecht switchen of het gemak waarmee de handlangers van shaw de strijd opgeven (en handlangers van Magneto worden).

Ooit was ik weg van superheldenfilms (en X-men) maar ik ben bang dat door de overvloed aan superheldenverfilmingen het wat mij betreft teveel geworden is. De originaliteit is er wel af. Helaas zijn we nog lang niet van alle superhelden af zolang ze nog mega dollars in het laatje van Hollywood brengen. De enige superheld waar ik nog naar uitkijk (en voor naar de bioscoop zal vliegen) is Batman (The Dark Knight Rises) volgend jaar.