Ik had deze film al eens gezien, maar dat was ondertussen al zo'n vijf jaar geleden en ik kon me weinig meer van het verhaal herinneren dan dat het zich in Afrika speelde en dat er iets met medicijn testen aan de hand was. Dus toen ik hem een paar weken geleden uit de DVD kast trok had ik een voldoende frisse blik om een recencie te schrijven alsof ik de film voor de eerste keer zag.Bij het zien van deze film komt de vergelijking met Blood Diamond en Wit Licht meteen op. Alle drie de films spelen in Afrika en willen een humanitair probleem aan het licht brengen. Blood Diamond (die ik ook tijdens het Witte Doek zag) kan ik mij niet meer zo goed herinneren maar Wit Licht die ik recentelijk zag des te beter.
Ik denk dat Wit Licht heel veel geleend heeft van the Constant Gardener. Echter je ziet ook meteen het verschil tussen deze uitvoering van een dergelijke film en Wit Licht. Waar The Constant Gardener oscarwaardige (en winnende) acteurs als Ralph Fiennes, Rachel Weisz, Pete Postlewaight en Bill Nighy heeft, moet Wit Licht het stellen met Marco. The Constant Gardener blijft grotendeels weg van het beleerende, schoolse, dat Wit Licht in zig heeft en wordt een spannende thriller ... maar helaas uiteindelijk niet ver genoeg.
The Constant Gardener wordt onder andere gesteund door het World Food Program. Dit blijkt uiteindelijk in een scene waarin Ralph Fiennes met een VN vliegtuig een dorp bezoekt en tijdens de vlucht zo goed als met een power point presentatie door de allervriendelijkste piloot (en volgens mij niet echt een acteur) uitgelegd wordt hoe de VN voedseldroppings uitvoert. Er zit daadwerkelijk nog een dropping bij ook ter demonstratie. Deze scene past in zijn geheel niet bij de rest van de film en trok me helemaal uit de spanningsboog van de rest van de film.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten